<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300</id><updated>2011-04-22T02:22:31.351+07:00</updated><title type='text'>plans and point of view</title><subtitle type='html'>A collection of nonsense thoughts, useless plans and pointless point of view of a Pinoy who used to be a homesick family man working in thailand, but now enjoying life in his beloved family and motherland...</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>51</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-115616084750883124</id><published>2006-08-21T18:19:00.000+07:00</published><updated>2006-09-12T06:52:38.773+07:00</updated><title type='text'>Lipat Bahay</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/newblogpic.0.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/200/newblogpic.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;

Hindi po literal na lipat bahay talaga ang nais kong isulat dito sa blog na ito kundi lipat blog. Para kasing medyo nakakasawa na itong itsura ng blog kong ito sa blogger kaya napagpasyahan kong kumuha na rin ng sarili kong domain at ng hosting. At tamang tama naman at dalawang araw na walang pasok dito kaya nagkaroon ng oras para ayusin itong bagong blog ko sa bagong domain hindi pa nga lang masyadong tapos pero pwede nang magkalat doon kaya heto na ang &lt;a href="http://jlois.pinoycad.net"&gt;link&lt;/a&gt; at puntahan na lang ninyo kung gusto nyo lang naman. :) at doon na rin ako magtatambay sayang naman yung hosting na yon kung hindi ko gagamitin. So see you there na lang mga blogkada.
&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/newblogpic.jpg"&gt;&lt;/a&gt;


&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/newblogpic.jpg"&gt;&lt;/a&gt;


&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/newblogpic.jpg"&gt;&lt;/a&gt;
&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/newblogpic.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-115616084750883124?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/115616084750883124/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=115616084750883124' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115616084750883124'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115616084750883124'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/08/lipat-bahay.html' title='Lipat Bahay'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-115469333625143643</id><published>2006-08-05T14:39:00.000+07:00</published><updated>2006-08-05T13:35:11.053+07:00</updated><title type='text'>Hindi nakakasira sa porma ang pagdadala ng payong</title><content type='html'>Back in working condition na ulit ako ngayon, balik na ulit sa pagiging ulirang empleyado, nakapagpahinga rin kasi ako ng mahigit isang linggo at ngayon nakakapasok na ulit ako, although medyo relax lang muna dahil baka mabinat. Sa aking pagbabalik trabaho balik na rin ako sa usual na eksena sa kalye, mga eksenang nakasanayan na at hinahanap-hanap ko noong ako'y mangibang bayan, tulad ng pakikipag-agawan ng masasakyan tuwing umaga, mga pasabit-sabi ko sa jeep, mga pakikipagbalyahan ko sa pag-akyat sa bus na halos hindi na ma-isara ang pinto dahil sa sobrang dami ng umakyat na pasahero, pakikipagsiksikan sa MRT sama na don yung pakikipag-agawan ko ng libreng dyaryo, mga eksenang sigawan sa loob ng bus at MRT sa tuwing may nagagalit dahil ayaw masiksik, at isa pang eksenang gustong gusto ko ay sa tuwing mamiilit ang mga konduktor na papasukin sa kaloob-looban ng kanilang bus ang mga pasahero syempre upang imaximize nila ang space at makapagsakay pa, pero tigas naman ng pagtanggi ng ibang pasahero at sasabayan pa ng kung anu-anong sasabihin at ang kawawang konduktor wala na lang magawa, kundi ang mailing. Hindi ko mapigilan ang ngumiti sa tuwing may ganitong eksena akong nasasaksihan, mga eksenang masasabi kong sa Pilipinas ko lang makikita. Ilan lang yang mga nabanggit kong eksena na namiss ko at ngayon akin na namang nanamnamin (he he he).

Sa aking pagkakasakit, ay may mga natutunan din ako at may konting nabago, nawala ng konti ang katigasan ng aking ulo, kase naman akala ko kasi malakas ang resistensya ko at hindi ako tatablan ng trangkaso nitong tag-ulan. Paano kase sumusugod ako sa ulan lalo na kung mahina lang ang patak, at hindi ko rin kase sinusunod ang madalas na sinasabi ni esmi na magdala ng payong sa tuwing hindi maganda ang panahon, kasi ang katwiran ko palagi ay hassle ang magdala ng payong, sagabal sa aking pagsabit sabit at pakikipag-agawan ng masasakyan at isa pa nakakasira ng porma (he he! yan ang napala ko) kaya mas pinipili ko pa ang tumakbo takbo kung papatak na ang ulan. Pero ngayon hindi na, isa na akong ganap na masunuring asawa at nagbi-bitbit na rin ako ng payong ngayon, umuulan man o umaaraw basta laging may secret weapon akong nakatago sa aking belt bag. Mahirap na ulit kasing magkasakit kase nga sabi ng karamihang nagkomento sa nahuling post ko "health is wealth" at kailangan laging ingatan, tama nga naman sila sa kanilang tinuran dahil sa katulad kong ang aking mag-ina lang ang tanging yaman marapat ngang laging dapat iniingatan ang kalusugan, kaya lagi ko nang isinasaksak sa kukute ko na hindi naman kabawasan sa porma ang magdala ng payong.

Tulad nitong mamang nasa &lt;strong&gt;&lt;a href="http://usera.imagecave.com/jlois/giantumbrella.JPG"&gt;larawan&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt; hindi nahihiyang magdala ng payong&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-115469333625143643?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/115469333625143643/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=115469333625143643' title='10 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115469333625143643'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115469333625143643'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/08/hindi-nakakasira-sa-porma-ang.html' title='Hindi nakakasira sa porma ang pagdadala ng payong'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-115422864123924877</id><published>2006-07-30T09:51:00.000+07:00</published><updated>2006-07-30T10:04:01.286+07:00</updated><title type='text'>Bawal magkasakit</title><content type='html'>I got sick! Tatlong araw akong nakulong sa loob ng bahay dahil sa trangkaso at dahil doon tatlong araw din akong hindi nakapasok, nakakapanghinayang din ang mga araw na hindi ko napasukan "no work no pay" pa mandin ako ngayon sa trabaho ko sa kadahilanang bago pa lang ako sa kumpanyang pinapasukan ko, pero wala naman akong magagawa pilitin ko man ang sarili kong pumasok baka lalo lang akong magkasakit.

Isang patunay lang na sa panahon ngayon mahirap talagang magkasakit, bukod sa mahal ang mga gamot malaki pa ang mawawalang kita sa hindi pagpasok. Dobleng ingat at alaga sa sarili na lamang ang kailangan ngayong panahon ng tag-ulan.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-115422864123924877?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/115422864123924877/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=115422864123924877' title='16 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115422864123924877'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115422864123924877'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/07/bawal-magkasakit.html' title='Bawal magkasakit'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>16</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-115278458721070978</id><published>2006-07-13T16:17:00.000+07:00</published><updated>2006-07-13T16:56:27.316+07:00</updated><title type='text'>Balbas saradong bading?</title><content type='html'>Mamang balbas sarado
 ikaw ba'y tunay na lalake
o isang bading na nagpapanggap
na maton

kundangan kasing bakit
kay lalagkit ng iyong tingin 
at sa akin pang pagkaka-upo
ako'y iyo pang sinisiksik

maluwag naman ang upuan
sa iyong tabi
pero ang hita mong pagkalalaki
ay pilit mong idinidikit sa akin
pwede bang umusog-usog
ka ng kaunti nang ako naman
ay maka-upo ng maayos

yan sana ang nais kong sabihin
kaninang umaga sa jeep
sa isang mamang mahinhin
kung umupo at kumilos
at di ko mawari kung
tunay nga ba siyang lalake

malaki pa nga ang katawan
kaysa sa akin na pilit na
isinisiksik sa aking tabi
pero akin na lang hindi sinabi
at baka kako ako pa'y
masampal o matarayan o masapak
sa harap ng maraming pipol
kung nagkataong totoo man o hindi
ang aking hinala

naku! ang laki sanang kahihiyan
buti na lang ako pa'y nakapagtimpi
at hinayaan ko na lang sya sa
kanyang trip&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-115278458721070978?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/115278458721070978/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=115278458721070978' title='31 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115278458721070978'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115278458721070978'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/07/balbas-saradong-bading.html' title='Balbas saradong bading?'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>31</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-115271862892918952</id><published>2006-07-12T21:53:00.000+07:00</published><updated>2006-07-12T22:37:09.233+07:00</updated><title type='text'>Sayang naka-smart wifi pa naman ako....</title><content type='html'>Busy as a bee pa rin ako, hanggang silip lang sa ilang blog ng kaya kong gawin ngayon. Bukod sa sobrang daming trabahong dapat tapusin andyan pa aking aking munting prinsipe at maybahay na umaamot sa aking atensyon. Hindi naman ako nagrereklamo at least ngayon hindi na ako tulad ng dating nasa Thailand pa ako na nangungulila sa aking mag-ina.

Ngayon sa araw araw lagi ko na silang kasama, nakikita, nakaka-usap at nayayakap anumang oras ko gustuhin (sarap noh?) kung noong nasa abroad ako walang laman ang isip ko kundi sila, walang araw na dumaraan na sana'y lagi ko silang kasama. May mga time pa nga na minsang gusto kong umuwi na lang at hindi ko na tapusin ang kontrata ko, pero nakatiis pa rin ako at nakapaghintay sa tamang panahon, ngayon andito na ako sa piling nila (dalawang buwan na nga eh!) at masasabi ko na wala nang homesick akong nararamdaman. Kaya nga itong aking blog na naging libangan ko noong nasa abroad pa ako ay napapabayaan ko na lately dahil ang anak ko ang madalas na umuokopa ng mga libreng oras ko, pero still hindi ko pa rin ma-iiwan ng tuluyan ang mundo ng blog, para kasi itong nakaka-adik na gamot na hindi mai-alis alis sa sistema kung ika'y nalulong na. Eh sino nga bang hindi malululong sa blogging, dahil dito kasi marami akong nakilala at naging kaibigan, mga tulad ko rin noon na homesick at ang iba nama'y mga nagse-senti, mga sari-saring katauhan sa likod ng mga alyas na unti-unting nakikilala ko dahil na rin sa isinusulat nila. kaya mahirap talagang ma-iwanan ang mundo ng blog na aking nang kinagigiliwan ngayon na kahit paminsan-minsan lang akong bumibisita.

sayang naka smart wifi pa naman ako..... tapos hindi ko naman masyadong ma-enjoy..... sobra busy kasi&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-115271862892918952?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/115271862892918952/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=115271862892918952' title='10 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115271862892918952'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115271862892918952'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/07/sayang-naka-smart-wifi-pa-naman-ako.html' title='Sayang naka-smart wifi pa naman ako....'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-115158146231687497</id><published>2006-06-29T18:30:00.000+07:00</published><updated>2006-09-12T06:54:59.006+07:00</updated><title type='text'>Ang nababagay na bantay</title><content type='html'>Last 3 weeks ago nagkaroon ng nakawan dito sa lugar namin, pinasok ang bahay ng ilang kapitbahay namin at nawalan ng mga importanteng maliliit na gamit tulad ng cellphone at wallet. Kami man ay napasok din at nasungkit ang isang bag na nakalagay sa malapit sa main door namin, swerte naman na ang laman lang ng bag na nasungkit ay puro pang pedicure at pang manicure ng aking maybahay. Nakakapagtaka lang na hindi man lamang nagigising at namamalayan na pinapasok na pala ang bahay ng may bahay, tulad din nang sa amin hindi rin namin namalayan na napasok na pala kami, maswerte lang dahil walang importanteng gamit na nakuha sa amin.

Pero siguro kung mayroon lang alagang aso ang isang bahay hindi siguro mangyayari yon, dahil sigurado pagtatangkaan pa lang na akyatin ang mga bahay eh, magigising ang may-ari ng bahay dahil na rin sa ingay ng tahol ng aso.

Kaya nai-iisipan at pinagbabalakan kong bumili ng aso, kaya lang medyo nahihirapan akong pumili ng kung anong klaseng aso kaya ang magandang alagaan. Gusto ko kasing aso yung tipong unang tingin palang matatakot ka na
&lt;p&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/gershep_huffman.jpg" border="0" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ito kayang &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;German shepperd&lt;/span&gt;, magandang alagaan? mukha kaya syang nakakatakot na?&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/rotty_torregrosa.jpg" border="0" /&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p align="left"&gt;Ito kayang &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Rottweiller&lt;/span&gt;? ayos na kaya?
&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Haay!, hirap talagang mag-decide....&lt;/p&gt;&lt;p&gt;pero meron akong nakitang kong aso sa unang tingin ko pa lang nawewerduhan at nahihiwagaan na ako, kaya sa tingin ko itong ganitong lahi ng asong ito ang nababagay na bantay sa bahay, dahil sigurado ako ditong hindi na kailangan pang tumahol ito para matakot ang magnanakaw kaya lang hindi ko alam kung anong klaseng aso ito. Pakitingnan nyo na nga lang yung picture ng asong tinutukoy ko &lt;span style="color:#ff6600;"&gt;&lt;a href="http://usera.imagecave.com/jlois/morlock.jpg"&gt;dito&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; (sige pindot na! click!) at pakisabi na lang sa akin kung anong lahi nitong asong ito. &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Read more entry &lt;a href="http://jlois.pinoycad.net"&gt;here.&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-115158146231687497?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/115158146231687497/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=115158146231687497' title='20 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115158146231687497'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115158146231687497'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/06/ang-nababagay-na-bantay.html' title='Ang nababagay na bantay'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>20</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-115133774030282838</id><published>2006-06-26T22:11:00.000+07:00</published><updated>2006-06-26T23:02:20.483+07:00</updated><title type='text'>Otso pesos na yata ang pasahe?</title><content type='html'>Otso pesos na yata ang pasahe?, yan ang nasa isip ko habang sakay ako ng jeep pauwi na ng bahay kagabi galing sa pagoo-overtime, sa kadahilanang nang mag-abot ako ng otso pesos sa mamang drayber ng dyip na aking sinasakyan eh, hindi man lamang ako nasuklian

Hindi lang isang beses kundi madalas na ganon ang nangyayari na kapag nag-abot ako ng halagang alanganin sa eksaktong halaga, madalas talagang hindi ako nasuksuklian. Sabihin na nating singkwenta sentimos lamang ang nawala sa akin, pero 50 cents is 50 cents sa hirap ng buhay ngayon sa pinas kailangan pahalagahan kahit na dalawang beinte singko lang, buti sana kung ang mga magagaling nating tsuper ay tumatanggap ng kulang ang pasahe.

Ewan ko ba? nagiging praktis na yata ng mga magagaling nating mga tsuper ang mag maang-maangan na wala na syang susuklian, kung hindi pa sasabihang "hoy mama! may sukli pa ako sa otso" hindi pa nila ibibigay, nakakahiya pa namang ipagsigawan lalo na kung nasa dulo ka ng jeep na iyong sinasakyan diba?. kaya tuloy minsan hinahayaan ko na lang baka kako kailangang-kailangan pandag-dag din kita yon para sa kanila.

***************

Syanga pala, paumanhin mga giliw na blogkada kung pasulpot-sulpot man ako kung mag-update dito sa aking haybols, super busy kasi ako ngayon eh, actually magmula ng makapasok ulit ako sa bago kong trabaho naging super busy na lagi kasing tambak ang trabaho, pakiramdam ko nga inuugatan na ako sa pwesto ko eh, tingnan nyo.

&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/ugat.jpg" border="0" /&gt;
&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-115133774030282838?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/115133774030282838/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=115133774030282838' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115133774030282838'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115133774030282838'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/06/otso-pesos-na-yata-ang-pasahe.html' title='Otso pesos na yata ang pasahe?'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-115018963248124635</id><published>2006-06-13T15:02:00.000+07:00</published><updated>2006-06-13T16:12:59.656+07:00</updated><title type='text'>TAGay! ulit</title><content type='html'>Isang Tag na galing kay pakner &lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;a href="http://mistyjoy.blogspot.com/2006/06/tagay-na-naman.html"&gt;Misty&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; malapit na ngang mabulok kaya sasagutan ko na, masyado kasi akong busy ngayon sa trabaho ko one week na kasi akong nagwo-work ngayon sa bagong company ko dito sa pinas at tuloy wala na akong pagkakataong madalaw ang mga blogkada at mag-update pa ng blog ko, pero syempre hinahanapan ko rin ito ng oras kahit pa sandali lang.

Instructions: Remove the blog in the top spot from the following list and bump everyone up one place. Then add your blog to the bottom slot, like so.

1. In My Pocket
2. Experimental ni Jong
3. Masterbetong's on-going journey
4. Mistyjoy's Blog
5. Plans and Point of view

Next, select five people to tag:
1. Hindi
2. na lang
3. ako
4. magta-TAG
5. O kaya, kahit sinong gustong sumagot

And now the questions…
* What were you doing 10 years ago?
Nagwo-work na rin ako non as a Draftsman at the same time nag-aaral sa gabi…
* What were you doing 1 year ago?
Nagwo-work ako sa Thailand as a AutoCAD Draftsman.

* Five snacks you enjoy:
1. Fishball na hindi tustado at ibabad sa sukang maanghang (saraaap!)
2. kikiam
3. 1 day old chick
4. barbeque (tenga ng baboy) na isinawsaw sa maanghang na suka
5. itlog ng pugo

* Five songs to which you know all the lyrics:
I live my life for you – Firehouse
Love of a life time – Firehouse
When i look in to your eyes – Firehouse
Huwag kang matakot – Eraserheads
Magpakailanman – Rocksteddy

* Five things you would do if you were a millionaire:
1. Securing the future of my son syempre ang una bayaran lahat ng premium ng eductional plan.
2. Magpapatayo ng bahay, tig-iisa ang mga kapatid ko at mga close na pinsan
3. Pag-aralin ang mga pinsan at pamangkin na hindi makapag-aral sama na rin ang mga bayaw
4. magtatayo ng negosyo.
5. Magpapatayo ng eskuwelahang teknikal para sa mga walang kakayahang magbayad.

* Five bad habits
1. 5 minutes muna, pag ginigising ni misis
2. late na kung matulog
3. babad kung manood ng movie sa DVD
4. lakas kumain lalo na kung sinigang ang ulam (lumamon pala)
5. addict sa internet

* Five things you like doing:
1. internet surfing
2. Bloghopping (kung may free time)
3. reading newspapers
4. playing with my son (most of my free time, kaya wala na oras sa ibang bagay)
5. Basketball or mag-gym

* Five things you would never wear again: (ibig ba sabihin na suot na before?)
1. headband (uso kasi nong panahon ng menudo)
2. Jeans na baston ang style
3. Jeans na sobrang sikip yung parang suman na
4. T-shirt na sobrang luwag
5. T-shirt na pang macho

* Five favorite toys:
1. Laptop
2. Mp3 player
3. Mountain bike
4. Digital camera
5. Bolang pambasketball

**Patalastas muna**

dahil sa maganda ang layunin nitong aming ka-blogkadang si major eh syempre susuportahan ko ang kaniyang isinusulong itong &lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;&lt;a href="http://www.kontrapelo.com"&gt;Isulong SEOPH&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;, kaya tara na mga fellow bloggers tulungan nating makamit ang tagumpay nitong ating kaibigan.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-115018963248124635?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/115018963248124635/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=115018963248124635' title='16 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115018963248124635'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/115018963248124635'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/06/tagay-ulit.html' title='TAGay! ulit'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>16</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114913991776958478</id><published>2006-06-01T12:27:00.000+07:00</published><updated>2006-06-01T12:31:57.790+07:00</updated><title type='text'>"At last nakapag-date din kami"</title><content type='html'>Mula noong nakasal kami ng aking maybahay tatlong taon na ang nakararaan, hindi na kami nagkaroon ng pagkakataon na mamasyal na kaming dalawa lamang tulad ba noong kami'y magsyota palamang, iyon ang mga nami-miss ko rin mula noong dumating sa buhay namin ang aming prinsepe. Pero nitong nakaraang linggo nagkaroon kami ng aking maybahay ng pagkakataon na makapagsolo at makapanood ng sine dahil nga matagal ko na ring inuungot sa kanya iyon, kasi sa tuwing inuungot ko sa kanya iyon ang sagot nya ay parang nakokonsyensya daw sya na nagsasaya siya pero yung anak namin ay andoon sa bahay lamang.

Pero yun nga at natupad din yon nitong linggo dahil dumating yunghipag kong nakatira sa bahay namin sa cavite at dito muna sa aming bahay tumuloy kaya't sinamantalana namin ang pagkakataon na mag-date kami kahit na manood lang ng sine, pina-alaga muna namin sa aking hipag ang aming munting anghel na saksakan na ng kulet.

At iyon okay naman ang naging date namin dahil nag-enjoy naman kami sa pinanood naming "X-Men 3" ang third installment sa X-Men medyo naiintriga lang ako sa pelikulang ito dahil sa kanyang subtitle na"The Last Stand" sa simpleng tingin mo ay parang ito na ang huling pelikulang "X-Men", pero kung napanood nyo na ito at nakita nyo ang huling scene after the credits ay mag-iisip ka na baka magkaroonpa ng fourth installment, pero iyon ay sa aking opinyon lamang pero malay natin diba?.

Anyway, sa tingin nyo ba tama ako na paminsan minsan eh dapat na nagkakaroon ng pagkakataon na magsolo ang mag-asawang meron nang mga anak, syempre hindi yung tuwing gabi lang, ang ibig kong sabihin ay iyong pagkakataon na mag-date tulad noong mga mag-syota pa lang. Katulad noong ginawa namin na kahit nanood lang kami ng sine ay ayos na ayos na sa akin yon, sabi ko sa sarili ko eh "at last nakapag-date din kami".&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114913991776958478?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114913991776958478/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114913991776958478' title='21 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114913991776958478'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114913991776958478'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/06/at-last-nakapag-date-din-kami.html' title='&quot;At last nakapag-date din kami&quot;'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>21</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114796192603170719</id><published>2006-05-18T21:09:00.000+07:00</published><updated>2006-05-18T21:18:46.050+07:00</updated><title type='text'>Tawag sa "anu?" kung mahirap o mayaman</title><content type='html'>Sa mundo natin lalo na dito sa bansang pilipinas nahahati sa dalawang klasemga tao, kumbaga may mga classes of people at syempre may kanya kanyang tawag sa mga kung anong meron ang mahirap at sa kung anong meron ang mayaman tulad na lang nitong forwarded email na natanggap ko mula sa isang kaibigan.

Kung mayaman ka, meron kang "allergy"
Kung mahirap ka, ang tawag dyan ay "galis" o "bakokang"

Sa mayaman, "nervous breakdown" dahil sa "tension and stress"
Sa mahirap, "sira ang ulo"

Kung mayaman ka, "pneumonia" daw ang sakit mo
Kung mahirap, "TB" yon

Sa mayaman, "hyperacidity"
Kapag mahirap, "ulcer" dahil walang laman ang tiyan

Sa mayamang "malikot ang kamay", ang tawag ay "kleptomaniac"
Sa mahirap, ang tawag ay "magnanakaw" o "kawatan"

Pag mayaman ka, you're "eccentric"
Kung mahirap ka, "may toyo ka sa ulo" o "may topak" o "may sayad"

Kung mayaman ka at sumakit ang ulo mo, ikaw ay may "migraine"
Kung mahirap ka naman at sumakit ang ulo mo, ikaw ay "nalipasan ng gutom"

Kung mayaman ka, you are referred to ! as someone who is "scoliotic"
Pero kung mahirap ka, ikaw ay "kuba"

Kung ang se๑orita mo ay maitim, ang tawag ay "morena" o "sun tanned"
Pero kung isa kang domestic na maitim, ikaw ay "ita" o "negrita" o "baluga"

Kung socialite ka, ikaw ay "pleasingly plump"
Kapag mahirap ka, ika'y "tabatsoy" o "lumba-lumba"...pagminamalas ka, "baboy"

Kapag mayaman, "fasting" ang hindi kumain
Kung mahirap, "nagtitiis"

Kung well-off ka at date ka rito, date ka roon, ang tawag sa iyo ay "socialite"
Kung mahirap ka, ikaw ay "pakawala" o "pok-pok"

Kung mayamang alembong ka, ang tawag sa iyo ay "liberated"
Pero kung isa kang dukha, ang tawag sa iyo "malandi"

Kapag mayaman, "misguided" o "spoiled" ka
Kung mahirap ka, "addict" o "durugista"

Kung may pera ka, ang tawag sa iyo "single parent"
Pero kung wala kang trabaho, ang tawag sa iyo "disgrasyada"

Ang tawag sa mayayamang puro gulay ang kinakain, "vegetarian"
Habang kakaawa ang mahirap na " kumakain ng damo."

Sa exclusive school, "assertive" ang mga batang sumasagot sa mga guro
Pero pag ang mga mahihirap na bata ang sumasagot sa mga guro, ang tawag sa kanila ay "bastos!"

Ang mayamang tumatanda, "are graduating gracefully into senior citizenhood"
Ang mga mahihirap ay "gumugurang"

Ang anak ng mayaman ay "slow learner"
Ang anak ng mahirap ay "bobo" o "gung-gong"

Kung mayaman ka at marami kang kumain, you flatter your host who says, "masarap kang kumain and I like you, you do  great justice to my cooking"
Kung ghastly peasant ka eating the same amount in the same house, your host will say to himself na ikaw ay "patay-gutom"

Kung graduate ka ng exclusive school at sa ibang bansa ka nagtatrabaho, ang tawag sa iyo "expat" Kung mahirap ka lang, ikaw ay "contract worker"

Kung boss ka at binabasa mo ito sa office mo, "okay lang" Pero kung ikaw ay hamak na empleyado lamang, ikaw ay" nagbubulakbol"...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114796192603170719?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114796192603170719/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114796192603170719' title='22 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114796192603170719'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114796192603170719'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/05/tawag-sa-anu-kung-mahirap-o-mayaman.html' title='Tawag sa &quot;anu?&quot; kung mahirap o mayaman'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>22</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114754067530963284</id><published>2006-05-14T00:15:00.000+07:00</published><updated>2006-05-14T00:24:01.606+07:00</updated><title type='text'>Para sa Ilaw ng aking tahanan at ligaya ng aking buhay</title><content type='html'>Sa tahanan ikaw ang ilaw
dahil ikaw ang nagbibigay
liwanag sa madilim na bahay

sa tahanan ako ang halige
ngunit ikaw ang aking gabay
sa aking pagpupunyagi
kaya't presensya mo'y
mahalaga sa bawat balakin
na aking iniisip

dalangin ko sana'y ilaw na iyong
taglay ay hindi mapundi
dahil sa kakulitan naming
taglay ng munti nating prinsipe

happy mother's day syo MAHAL
hindi lang ikaw ang ilaw ng ating tahanan
ikaw rin ang ilaw ng puso ko't
&lt;span style="color: rgb(255, 204, 0);"&gt;LIGAYA&lt;/span&gt; ng aking buhay&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114754067530963284?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114754067530963284/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114754067530963284' title='10 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114754067530963284'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114754067530963284'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/05/para-sa-ilaw-ng-aking-tahanan-at.html' title='Para sa Ilaw ng aking tahanan at ligaya ng aking buhay'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114727644967933852</id><published>2006-05-10T22:38:00.000+07:00</published><updated>2006-05-10T23:33:15.743+07:00</updated><title type='text'>A week and a half after...</title><content type='html'>Isang linggo at kalahati na ang nakalipas mula nang ako'y magbalik sa aking bansang sinilangan ngunit aking nararamdaman ay katulad pa rin noong unang araw noong ako'y bumalik at nakapiling muli ang aking pamilya, puno pa rin ng excitement ang damdamin ko parang hindi ako makapaniwalang nandito na ako sa kanilang tabi, nakakasama't nakikita ko na ulit sila sa araw-araw, hindi na ako mag-isang namamaluktot na natutulog sa lamig ng gabi at higit sa lahat lagi na akong maykayakap habang natutulog (sarap noh?).

Pero medyo naninibago lang ako, dahil sa tingin ko marami yatang nabago sa paligid ko, tulad na lang ng pa-uwi na lang kami galing sa airport halos hindi ko nakilala ang lugar na dati ko nang dinadaanan sa tuwing papasok ako sa opisina sa makati dati. Dahil ang dating bakanteng mataas na lote sa may kanto ng &lt;span style="color:#ffff00;"&gt;E.Rodriguez jr ave.&lt;/span&gt; at &lt;span style="color:#ffff00;"&gt;ortigas ext.&lt;/span&gt; sa may paanan ng &lt;span style="color:#ffff00;"&gt;C5 flyover&lt;/span&gt; ay natayuan na ng isang bagong restaurant at sa di kalayuan naman non may itinatayong bagong &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;SM mall&lt;/span&gt; naman. At meron pang isang pagbabagong aking nalaman ay yung dating 4 pesos na pasahe last 2 years ago 7.50 na pala, ang hindi lang yata nabago ay ang ugali ng mga drayber na kung hindi mo sasabihin na may sukli ka pa hindi ka susuklian, pero hindi ko akalain na ang 6.50 pesos na pasahe ko mula sa amin papuntang cubao dati ay 12.50 na ngayon ang laki naman yata ng itinaas nila halos doble yon sa dati kong pasahe. At sa cubao ngayon marami na rin palang nabago dahil meron nang bagong mall ngayon bagong tambayan na naman ng mga walang magawa, ang Gateway mall, naalala ko noon bago ako umalis papuntang Thailand ginagawa pa lang sya puro bakod pa nga lang ang nakikita ko noon eh, pero ngayon tapos na tapos na sya, hindi ko pa nga lang sya naiikot sa loob dahil pag-aayos lang ng &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;&lt;a href="http://www.sss.gov.ph/"&gt;SSS&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; ko ang ipinunta ko sa cubao at medyo tinanghali ako ng alis kaya medyo hapon na ng matapos ko ang misyon don, at dahil na-miss ko na agad ang mga babies ko (si misis at si baby syenpre) kaya nagmadali na rin akong umuwi agad dahil na rin sa pihadong mata-traffic ako pag naglamyerda pa ako.

Malaki na rin ang ipinagbago ng anak ko buhat noong isang taon, kasi noong isang taon na nagbakasyon ako ng sampung araw hindi nya ako kilala ng makita ako sa airport, (sakit non!) pero ngayon kilala na nya ako, kung noon halos hindi ko sya nakalaro pero ngayon unang araw pa lang nakalaro ko na sya, hindi na sya takot lumapit ngayon syempre tuwang-tuwa naman ako kaya nga hindi ako masyadong maka-online ngayon at hindi rin ako masyadong lumalabas ng bahay halos nagkukulong lang kami ngayon sa bahay, bumabawi baga sa mga araw at panahong wala ako sa piling nila, syempre sa umaga o hanggang hapon ang kalaro ko ang anak ko pero syempre sa gabi ang misis ko na ang kalaro ko, he he he(naughty smile).

Ang sarap ng pakiramdam habang kasama mo ang pamilya mo diba?, lalo na pag sama-sama kayong namamasyal, o kaya pagmagkakasama kayong nagtatawanan at naghaharutan. Yan kasi ang nararamdaman ko ngayon, masaya na hindi mo maipaliwanag siguro dahil sa tagal kong nawalay sa kanila kaya ganun na lang ang nararamdaman ko. At damang-dama ko rin ang pagiging tatay ko sa anak ko ngayon, andyan na ako na ang nagpapalit ng damit at diaper at naghuhugas ng pwet nya pagkatapos mag-poo poo, andyan naman na halos ang gusto ko lang gawin ay titigan at yakapin sya, lalo na pag-nakikita ko ang anak ko na masayang naglalaro at nakikipag-harutan sa akin, kaya tuloy parang ayoko munang bumalik sa workforce at enjoyin ko muna sila habang walang tawag galing sa boss ko.

Wala pa kaming masyadong napapasyalan ng mag-ina ko ngayon kundi ang mag-ikot pa lamang sa SM megamall ang playground ng anak ko at maghabulan sa Toy kingdom, pero napuntahan na rin namin ang bahay na nakuha namin thru &lt;a href="http://www.pagibigfund.gov.ph/index.asp"&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;pag-ibig fund&lt;/span&gt; &lt;/a&gt;sa cavite kanya nga lang ayaw munang ipa-post ni misis ang picture, kaya picture na lang ng baby ko post ko habang naglalaro sa likod ng bahay namin. (pero hindi pa namin titirhan yon ngayon)

&lt;a href="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/isaacpic1.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/isaacpic1.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;

yung naka-white na sando ang baby ko dyan yung isa second cousin nya yon, cute noh? mana kasi tatay diba?.. he he he&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114727644967933852?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114727644967933852/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114727644967933852' title='22 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114727644967933852'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114727644967933852'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/05/week-and-half-after.html' title='A week and a half after...'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>22</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114623716838601655</id><published>2006-04-28T20:24:00.000+07:00</published><updated>2006-04-28T22:12:48.503+07:00</updated><title type='text'>Pasasalamat at despedida</title><content type='html'>Dalawang tulog na lang at makaka-uwi na rin ako a wakas natapos na rin ang matagal kong paghihintay, makakasama ko na ulit ang aking mag-ina na isang taon at dalawang buwan ko ring hindi nakita at nakasama. Ako nga lang ay medyo nagugulat , dahil sa loob ng isang linggo kong paghihintay eh lagi na lang akong nanaginip, ang lagi kong panaginip ay naka-uwi na raw ako at katabi ko na si misis, kaya tuloy lagi akong late sa pagpasok nitong mga huling araw. Siguro dahil laging laman ng isip ko ang napipinto kong pag-uwi kaya maging sa pagtulog iyon ang rumerehistro.

Pero syempre hindi naman ako aalis ng biglaan at hindi man lang magpapaalam sa lahat ng blogkada, naging bahagi kayo ng aking buhay, kasalo sa kasentihan at tawanan palaging handang umintinde sa tuwing nangungulit sa bawat bahay, kaya naman syempre akin namang bibigyan ng halaga iyon kahit man lamang sa pamamgitan ng konting salu-salong aking nakayanan eh, maipadama ko sa inyong lahat ang taus-puso kong pasasalamat.

At ang aking mga nakayanan mga pagkaing thai, pagpasensyahan nyo na lang yan, gusto ko sana'y pagkaing pinoy ang aking ihanda sa inyo kaya lang wala akong makuhang cook na pinoy at naka-empake na kasi ang mga kawali't kaldero ko, kaya nagpaluto na lang ako dyan sa tabi tabi, sige kainan na't lalamig na ang sabaw.

&lt;p&gt;&lt;a href="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/thaifoods.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/thaifoods.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;
Syanga pala muntik kong malimutan ang panulak heto nga pala.....
&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/maamteks.0.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/400/maamteks.0.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; Oooopss! synsya na kayo kung naunahan na naman kayo ni maam teks, bagal bagal nyo kasi eh, malakas pang-amoy ni maam (o yan maam !siguro naman mataas na grades ko nyan. he he)
at kung gusto nyo ring tumagay hiniram ko yung tagayan ni &lt;a href="http://a-pinoy-in-nz.blogspot.com/2006/03/halina-tagay-muna.html"&gt;&lt;font color="#ffcc33"&gt;ka-uro&lt;/font&gt; &lt;/a&gt;na hiniram ni &lt;font color="#ffcc00"&gt;&lt;a href="http://biggdaddi.blogspot.com/"&gt;big daddi&lt;/a&gt;&lt;/font&gt;
&lt;font color="#ffcc00"&gt;&lt;/font&gt;
&lt;font color="#ffcc00"&gt;&lt;/font&gt;
&lt;a href="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/tagayan.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/tagayan.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;
O yan! siguro naman hindi kayo mabibitin dyan ha!, dinagdagan ko ng isang litrong red horse ang tatagayan nyo, sinamahan ko na rin ng sugpo ang pulutang boy bawang,  O sya sige maiwan ko muna kayo at hinihintay na ako ni misis eh, enjoy lang kayo sa handa ko ha?.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;
 &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114623716838601655?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114623716838601655/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114623716838601655' title='27 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114623716838601655'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114623716838601655'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/pasasalamat-at-despedida.html' title='Pasasalamat at despedida'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>27</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114604531497944117</id><published>2006-04-26T16:33:00.000+07:00</published><updated>2006-04-27T09:12:04.296+07:00</updated><title type='text'>Mukha ba akong thai?</title><content type='html'>Malapit na talaga akong umuwi 3 days na lang uwian na at last pagtapos ng isang taon makakauwi na rin makakapiling ko na ulit mag-ina ko, ooops tama na muna drama, kuwento na lang muna ako, kasi kahapon habang pauwi ako biglang may humintong sasakyan sa tabi ko at may itinanong yung driver, pakiwari ko ay nagtatanong sya ng kung saan ang isang lugar, yun nga lang dahil sa hindi ko maintindihan kung lugar ba ang tinatanong o pangalan ng tao kaya sinagot ko na lang sya ng "i'm sorry, i don't understand", in short napagkamalan na naman akong thai, sabagay madalas namang mangyari yon sa akin sa katunayan nga sa loob ng dalawang taon at dalawang buwan kong pamamalagi dito sa bansang ito maraming beses na akong napagtatanungan ng "kung saan itong lugar na ganito" at "kung saan daw itong ganire", at kung anu-ano pang mga tanong na halos hindi ko naman maintindihan, lalo na noong medyo bagu-bago pa ako dito, at wala pang alam ni isang katiting na salita nila.

Natatanong ko tuloy ang sarili ko noon kung mukha ba akong thai. Minsan naman pag nasa mall naman ako at nagwi-window shopping ang madalas namang bati ng mga sales ref ay greetings na thai pa rin na hindi ko rin naman naiintindihan. Pero kadalasan kahit saan ako magpunta hindi pumapalya napagkakamalan akong lokal.

Kaya minsan noong isang taon yon, tinanong ko ang isa kong ka-opisinang thai kung mukha ba talaga akong thai?, ang sagot nya walang kagatol-gatol no oo mukha nga daw akong thai, pero dahil sa makulit ako tinanong ko ulit kung may pagkakaiba ba, ang sagot nya ay wala daw. Sabagay totoo naman ang sabi nya, base rin sa nakikita ko. Minsan okey rin naman na napagkakamalan akong thai kasi may benefits naman minsan eh, tulad na lang noong nagpunta kami sa crocodile farm nakapasok kami na ang bayad eh pang lokal lang.

May pagkakataon tuloy na nagti-trip ako sa tuwing pagkakamalan akong thai, tulad nung minsan habang ako'y naglalamierda sa may &lt;span style="color: rgb(255, 204, 51);"&gt;&lt;a href="http://www.mbk-center.com/en/index.asp"&gt;MBK Mall(Mah bung Krong)&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; , biglang may lumapit na promo girl may sinasabi sya sa akin pinapaliwanag nya siguro yung produktong nire-represent nya, pero hindi ko maintindihan ang ibang sinasabi nya pero tuloy pa rin akong nakikinig kunwari naiintindihan ko (ganda kasi kaya hinayaan ko muna, he he he) tsaka kabastusan naman kung pahintuin kong magsalita agad diba? kaya pinatapos ko munang magsalita mga beinte minutos yata syang nagsalita non, tapos sabay sabi ko "hhmm, i'm sorry miss but i really don't understand what you have just said" sabay ngiti at sabing"phom mai kon thai", syempre nagulat yung promo girl sabay alis na lang na nakangiti.

Siguro yung mga nakapunta na dito sa thailand, may mga ganoong experience din tulad ng sa akin at namadalas na napagkakamalan at napagtatanungan din, at siguro yung mga hindi pa nakapunta sa bansang ito hindi nyo mailarawan kung ano nga ba ang pagkakaiba ng thai at pinoy. Pero kayo na lang pahusgahin ko kung mukha nga ba kong thai, tingnan nyo na lang sa letrato, tingnan ko kung mahulaan nyo kung sino ang pinoy sino ang thai, tatlo dyan pinoy kasama ako at the rest eh, mga thai na.
&lt;p&gt;&lt;a href="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/DSCN2539a.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; width: 320px; height: 225px; text-align: center;" alt="" src="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/DSCN2539a.jpg" border="0" height="254" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Ano sa tingin nyo sino ang mga pinoy dyan?, at saan ako naka-pwesto?, kung hindi nyo pa rin mahulaan kung nasaan ako, siguro mahuhulaan na nyo kung nasaan ako &lt;a href="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/DSCN2537a.jpg"&gt;dito&lt;/a&gt; (click).&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114604531497944117?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114604531497944117/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114604531497944117' title='22 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114604531497944117'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114604531497944117'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/mukha-ba-akong-thai.html' title='Mukha ba akong thai?'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>22</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114592692692351353</id><published>2006-04-25T07:57:00.000+07:00</published><updated>2006-04-25T09:12:24.993+07:00</updated><title type='text'>Ang aking mithiin</title><content type='html'>araw at gabi
ang aking minimithi
ay makapiling kang muli
madamang muli
ang malambot mong labi

panaginip ka sa bawat gabi
sa tuwina ay alaala
maghapon ay tulala
sa loob ng opisina
dahil mukha mo sinta
ang laging nasa-isipan

namamaluktot sa lamig ng gabi
ang katawang sabik
hinahanap ang yakap
mong walang kasing init

tanging mithiin ko
sana'y maka-uwi na
at nang matapos na itong
aking pagda-drama

hintayin mo ako sinta
sa aking pagbabalik
upang ang naudlot nating pag-ibig
ay muli nating madama&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114592692692351353?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114592692692351353/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114592692692351353' title='17 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114592692692351353'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114592692692351353'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/ang-aking-mithiin.html' title='Ang aking mithiin'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>17</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114584904197037001</id><published>2006-04-24T10:16:00.000+07:00</published><updated>2006-04-24T10:24:01.993+07:00</updated><title type='text'>isang taong lumipas</title><content type='html'>isang taon na ang lumipas
na labis ang pangungulila
alaala mo aking ligaya
ang lagi kong kasama

isang taon na ang lumipas
nang huli kang nahagkan
nang huli kitang nayakap
at nasilayan

isang taon na ang lumipas
na laman ka ng aking panaginip
na tanging unan lamang ang kayakap

pinapangarap kong makita kang muli
mahaplos ang iyong mukha
mayakap ka't mahagkan

araw ay halos hilahin na, dahil sa pagka-inip
sa aking pagbabalik sa bayang minamahal
at sa piling mo aking mahal&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114584904197037001?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114584904197037001/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114584904197037001' title='12 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114584904197037001'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114584904197037001'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/isang-taong-lumipas.html' title='isang taong lumipas'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>12</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114542011573066648</id><published>2006-04-19T11:02:00.000+07:00</published><updated>2006-04-19T11:34:08.950+07:00</updated><title type='text'>One day at the crocodile farm</title><content type='html'>&lt;a href="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/16042006016.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/16042006016.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;
Nitong nakaraang linggo wala naman akong ginagawa, well! lagi naman akong walang ginagawa tuwing araw ng linggo, maliban sa paglalaba pagkatapos wala na, gala na o kaya tambay sa internet cafe. Kaya sumama na lang akong magsimba (syempre pasko ng pagkabuhay eh!) nang inaya ako ng senior engineer namin at ng mga anak niya kasama ang isa nilang kaibigang noypi. Pagkatapos naming magsimba at makakain ng tanghalian tumuloy kami sa crocodile farm sa may samut prakarn province, na-feature na daw sa &lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;extra challenge&lt;/span&gt; ng &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;&lt;a href="http://www.igma.tv/"&gt;GMA7&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; ang crocodile farm sabi lang sa akin ng anak ng senior eng'r namin, kung kailan na-feature hindi ko alam.

Ang crocodile farm ay&lt;a href="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/16042006010.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 168px" height="159" alt="" src="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/16042006010.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; ang pinakamalaki daw na breeding farm ng mga buwaya sa buong mundo, saksakan ngang dami ang mga buwayang inaalagaan doon, sari saring klase ng buwaya hindi nga lang kasama yung klase ng buwayang nakikita natin sa kalye na nagtatago sa likod ng poste. Hindi lang naman puro buwaya lang ang makikita dito, isa rin itong zoo ang maganda pa rito may mga show din tulad ng elephant show at crocodile wrestling show. Unang beses ko pa lang napuntahan ito kaya ayos! natuwa na naman ako nabawasan na naman ka-homesickan ko, paano nakakatuwa kasing makakita ng elepanteng naglalakad with their hind legs ang tagal pa naka 40 somethingna steps yata, meron pang elepanteng tumutulay sa alambre (1 ft. above the ground lang ang taas). At ang pinaka d best ay itong crocodile wrestling show, dito mo makikita kung gaano kahirap talaga kumita ng pera mantakin mong makita mo na ipasok ang ulo sa bibig ng buwaya at iyong mga pera na inihahagis ng mga manonooday inilagay sa bunganga ng buwaya at dahan dahang kinuha (tingnan nyo na lang sa picture).
&lt;p&gt;&lt;a href="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/16042006010.jpg"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;All in all, its really a good experienced and awesome entertainment i really do enjoyed it speciallythe croc's exploit, it is something surely someone shoudn't miss when visiting thailand. Medyo mahal nga lang ang entrance fee for foreigners (500 baht), tapos sa local 50 baht lang, pero magaling mag-thai yung kasama namin kaya 50 baht lang binayaran namin, hindi na lang kami nagkuwentuhan habang papasok kami.&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114542011573066648?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114542011573066648/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114542011573066648' title='21 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114542011573066648'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114542011573066648'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/one-day-at-crocodile-farm.html' title='One day at the crocodile farm'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>21</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114523642303752417</id><published>2006-04-17T08:02:00.000+07:00</published><updated>2006-04-17T13:10:42.450+07:00</updated><title type='text'>Back to work</title><content type='html'>&lt;a href="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/waterwar.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px 0px 10px 10px; float: right; width: 320px;" alt="" src="http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/waterwar.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Tapos na naman ang isang mahabang weekend, balik trabaho na naman maghapon na naman sa harap ng PC, nitong nakaraang abril 13~15 ay holiday din dito sa thailand pero hindi dahil "holy week" tulad ng mga christian nations kundi dahil sa ito'y songkran festival o ang tradisyonal na bagong taon ng mga thai, sa mga ganitong araw common nang makikita sa mga kalye ng bangkok ang mga labanan ng tubig may makikita ka ring paga-galang mga pick-up truck na sakay ang mga taong walang magawa kundi magsaboy ng inis at kasiyahan sa mga tao, inis kung ang masabuyan ng tubig ay walang balak na sumali at mabasa at mga nakapustura, syempre kasiyahan sa mga gustong makilahok sa kasiyahan nila.

some excerpts about songkran;

&lt;em&gt;Songkran is a Thai traditional New Year which starts on April 13 every year and lasts for 3 days. Songkran festival on April 13 is Maha Songkran Day or the day to mark the end of the old year, April 14 is Wan Nao which is the day after and April 15 is Wan Thaloeng Sok which the New Year begins. At this time, people from the rural areas who are working in the city usually return home to celebrate the festival. &lt;/em&gt;
&lt;em&gt;
Songkran is a Thai word which means "move" or "change place" as it is the day when the sun changes its position in the zodiac. It is also known as the "Water Festival" as people believe that water will wash away bad luck.The Songkran tradition is recognized as a valuable custom for the Thai community, society and religions. The value for family is to provide the opportunity for family members to gather in order to express their respects to the elders by pouring scented water onto the hands of their parents and grandparents and to present them gifts including making merits to dedicate the result to their ancestors. The elders in return wish the youngsters good luck and prosperity.&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;(source &lt;a href="http://sunsite.au.ac.th/thailand/special_event/songkran/index.html"&gt;sunsite thailand&lt;/a&gt;, photo from &lt;a href="http://www.virtualtourist.com/travel/Asia/Thailand/Central_Eastern_Thailand/Bangkok-1445238/Local_Customs-Bangkok-Songkran_Festival-BR-1.html"&gt;virtual tourist&lt;/a&gt;)&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114523642303752417?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114523642303752417/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114523642303752417' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114523642303752417'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114523642303752417'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/back-to-work.html' title='Back to work'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114466542431871643</id><published>2006-04-10T17:29:00.000+07:00</published><updated>2006-04-10T17:37:04.543+07:00</updated><title type='text'>Beauty is in the eye of beholder</title><content type='html'>Kanina habang kumakain ako sa canteen sa may tapat ng opisina namin, tinanong ako ng may-ari kung kailan daw ang uwi ko, at tinanong din kung ilan daw kaming uuwi, sabi ko sa katapusan ang uwi ko (sa salitang thai) at tatlo kaming siguradong uuwi sa petsang yon at tinanong kung bakit, hindi raw ba uuwi ang isa, sabi ko mukhang ayaw umuwi dahil sa babae nya dito. Sa pagkakasabi ko non, tumawa sila at sabay sabing mas maganda daw kasi mga babaengThai (madam thai suwai kua! sabi sa wika nila) kaya daw ayaw nang umuwi nitong isa naming kasama. Pagkarinig ko ng sinabi nilang yon parang may dugong sumulak sa aking ulo, kahit kasi hindi nila sabihin ng diretso isa lang ang ibig nilang sabihin, mas maganda ang babaeng thai kaysa sa pinay. Naisin ko mang sumagot wala ring kwenta dahil hindi ako ganon katatasmagsalita ng wika nila at hindi rin naman ako maiintindihan kung sa wikang ingles ko sasabihin ag gusto kong sabihin.

Dahil doon naalala ko yung minsang sagutan namin ng babaeng thai na ka-opisina ko.
&lt;strong&gt;babae:&lt;/strong&gt; "you know i think na!, thai lady is more beautiful than filipino lady"
&lt;strong&gt;ako:&lt;/strong&gt;   "really huh?, so what makes you said that?"
&lt;strong&gt;babae:&lt;/strong&gt; "i think na filipino lady's skin is darker than thai lady"
&lt;strong&gt;ako:&lt;/strong&gt;   "oh! really now? why? have you ever been in the philippines? do you know what filipina look like??

Sa puntong yon di na sya sumagot, siguro dahil hindi nya masuportahan ang sinabi nya o siguro kasi hindi pa sya nakapunta sa pinas, at hindi na rin ako sumagot para hindi na humaba pa ang diskusyon dahil talo ako nasa teritoryo nila ako eh.lol Nagtataka lang ako kung bakit nila nasasabi yong ganon, bakit sila nakakapagkumpara sa isang bagay sa ibang lugar na hindi pa nila napupuntahan at nakikita. Kung tutuusin halos pareho lang itsura ng pinay at thai, kung magsasama-sama nga sila sa isang lugar hindi mo malalaman kung sino ang pinay o kung sino ang thai basta huwag lang magsasalita, Kung ako ang tatanungin at hindi ako magiging bias maraming magaganda dito, at marami ring hindi maganda, tulad din naman sa pilipinas at sa iba pang lupalop, may magaganda at hindi maganda.

Pero sa ganang akin mahirap pa rin talagang sabihin kung sinong mas maganda sa kung sino dahil nga bawat tao ay may iba't ibang opinyon, at may iba't iba ring pamantayan sa pagtingin sa kung sinong maganda at kung sinong hindi, kung sa ating paningin ay isang babae ay maganda sa iba ay hindi. Sabi nga ng kasabihan sa wikang ingles "beauty is in the eye of beer holder" ay mali! "beholder" pala, hik..&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114466542431871643?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114466542431871643/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114466542431871643' title='24 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114466542431871643'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114466542431871643'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/beauty-is-in-eye-of-beholder.html' title='Beauty is in the eye of beholder'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>24</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114447657655519682</id><published>2006-04-08T13:04:00.000+07:00</published><updated>2006-04-08T13:09:36.580+07:00</updated><title type='text'>For better or for worse</title><content type='html'>Nakikinig kasi ako ng wedding songs namin ng aking wan en onli, bigla ko tuloy naalala yung isang eksena na hindi ko mapigilang matawa noong pumunta kami ng seminar para sa mga kumukuha ng lisensya sa pagpapakasal, sa mga hindi pa ikinakasal at hindi alam, kailangan ang lisensya bago ikasal kase hinahanap ng pari o ng huwes kung sa sibil, at bago bigyan ng lisensya kailangan din ng certificate na umattend ang couples ng seminar for family planning. 

Mga around November 2002 nung umattend nga kami sa seminar mga 10 couples yata kami noon syempre sampu ang lalake at sampu din ang babae so 20 lahat kami. Mostly ang topic sa seminar namin non eh magiging outcome ng pagiging may-asawa na, ang mga adjustment sa isat-isa, and of course family planning. Ang unang tanong ng conductor ng seminar ay ganito; bakit daw magpapakasal sa isa't isa, anong dahilan natin kung bakit kaming mga couples na naroon ay magpapakasal, ang karamihan ng sagot ay dahil mahal ang isa't-isa at ayaw na mawala pa sa kanila, syempre ganun din ang sagot namin ng aking irog, mahal namin ang isa't isa at ayaw naming mawala pa ang isa sa amin. Sumunod na diniscuss ay ang buhay may asawa ay hindi tulad ng binata pa na kahit anong oras daw ay pwedeng umuwi, hindi na raw maari yon dahil may naghihintay na sa atin at hindi na tayo isang katawan lamang kundi dalawa na, at syempre ang family planning kung kasama na dito ang pagbibigay ng tip sa pagtatalik kung buntis na si misis (syempre hindi ko na eelaborate magka-ideya pa ang iba mawala ang excitement sa seminar he he) at syempre ang hindi ko malimutan ay noong ang conductor ay magtanong "nakahanda ba kayo na sumuong sa buhay, na sinasabi ng iba ay magulo", "nakahanda ba kayo na makasama nyo ang isang tao na hindi nyo naman kanu-ano, makakaya nyo ba?"Syempre sagot namin oo namn kayang-kaya wala namang hindi sa nagmamahalan eh diba?. Pero natawa ako don sa isang couple noong sila ang tinananong, ang babae walang kagatol-gatol na sumagot na oo naman kayang-kaya, pero itong lalake natigilan parang natauhan sa napipinto nyan kalalagyan, at iiling-iling na sumagot ng titiisin ko, seryoso pa ang pagkakasabi habang nakatungo ang ulo, kaya naman hindi talaga namin napigil ang magtawanan, pati ang conductor ng seminar hindi napigil tumawa. Kaya yun pukpok ang inabot sa magiging misis nya.lol

Wala lang naikuwento ko lang....&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114447657655519682?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114447657655519682/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114447657655519682' title='15 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114447657655519682'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114447657655519682'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/for-better-or-for-worse.html' title='For better or for worse'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>15</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114422688954402761</id><published>2006-04-05T15:40:00.000+07:00</published><updated>2006-04-05T15:48:09.580+07:00</updated><title type='text'>Naaalala sya</title><content type='html'>"Sa tuwina'y naaalala ka sa pangarap laging kasama ka ikaw ang alala saking pag-iisa, wala nang iibigin pang iba"Kay sarap talaga ng may minamahal ano?, sabi nga ni &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;rey valera&lt;/span&gt; "ang daigdig ay may kulay at buhay" totoo yon,pag nagmamahal ka at pag ang mahal mo ay mahal ka rin nagkakakulay talaga ang daigdig parang ang kulay rosaspalagi ang nakikita mo (of course figure of speech lang) yung para kang baliw na nakangiti palagi, tapos ang pakiramdam natin lagi tayong masaya, buhay na buhay, parang walang problemang hindi nyo kayang lutasin.

Aaargh!,  naalala ko na naman kasi ang ang ligaya ng buhay ko (joy kasi pangalan ng misis ko) kaya nag-iinarte na naman ako isang taon at dalawang buwan na kasi mula ng huli naming pagkikita, kaya naman miss na miss na miss ko na talaga sya, pati na ang bunga ng aming pagmamahalan miss na miss ko na rin. Ang bagal bagal naman kasi ng araw eh, ang tagal dalawampu't limang araw pa.

Siguro may nag-iisip ang korni ko, Oo nga napansin ko nga eh! ang korni ko. Ganun din naman ang reaksyon ko noon nung hindi ko pa nararanasan ang magmahal ang mahalin ako ng minamahal ko, nung ang nagmamahal lang sa akin ay ang nanay,tatay at mga kapatid ko, korni din ang unang sinasabi ko sa mga magsing-irog na nakikita ko. Pero ganun naman talaga diba?, korni naman talaga ang magmahal, pero maganda nang korni kaysa bato diba?.

Ang pag-ibig nga naman ang daming nagagawa sa tao, yan nga! kadalasan nagiging korni at hindi lang yon may mga bagay pa nga tayong ginagawa na kung tutuusin ay kontra na sa ating paniniwala, kung inyong ngangmapapansin yung mga bagong sagot ng kanilang nililigawan, mayroong nagkakandirit habang naglalakad, merong pasipol-sipol at nakapamulsa habang naglalakad din, meron din namang nang-lilibre kahit hindi naman bertdey, naalala ko tuloy yung kumpare ko, kwento sa akin ng roommate nya ka-opisina din namin dati noong sa pasig pa ako nagta-trabaho, umuwi daw yung kumpare ko ng abot hanggang tenga ang ngiti at sabay upo raw sa mesa at pakuya-kuyakoy pa. At syempre dahil din sa pag-ibig may mga nagiging "writer", "poet", at "philosopher" diba?.

Tama na nga ito! ang haba na pala itong nasulat ko, ikain ko na nga lang ito mamaya pagbuntunan ko na lang ang mga pagkainmay "Farewell Party" kasi mamayang alas siyete, syempre para sa akin at mga kasama kong noypi at iba pang mga local na natapos na ang kontrata, pakasawa na naman ako nyan syempre sabay toma para tulog agad.... 

Ang korni ko talaga.....&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114422688954402761?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114422688954402761/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114422688954402761' title='13 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114422688954402761'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114422688954402761'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/naaalala-sya.html' title='Naaalala sya'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114415674815985971</id><published>2006-04-04T20:02:00.000+07:00</published><updated>2006-04-04T20:19:08.190+07:00</updated><title type='text'>You're lovin' don't pay my bills...</title><content type='html'>&lt;em&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;em&gt;The best things in life are free&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;But you can keep them for the birds and bees&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;Now give me money&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;That's what I want&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;That's what I want, yeah&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;That's what I want&lt;/em&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;/em&gt;
May naalala akong kwento nang marinig ko ang kantang "money" ni pareng &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/John_Lennon"&gt;john&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; ng the &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/beatles"&gt;Beatles&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; may limang skilled workers na pinoy kasi na na-hire dito sa project namin noong nakaraang taon, na walang inatupag kundi mag-beerhouse, mam-babae at kung anu-ano pang layaw sa buhay na akala mo eh, palaging wala nang bukas kung magkasiyahan minsan halos tipirin na ang ipinapadalang pera para sa kanilang mga pamilya makapam-bisyo lang, akala siguro nila eh pangmatagalan ang trabaho nila dito.

Minsan isang gabi, base lang sa kwento ng senior engineer namin, nagrambulan daw yung dalawa sa limang pinoy, muntik pa nga raw mahuli ng mga pulis, kung nagkataon nga baka nakulong sila ng di oras at made-deport pa sila. Ang dahilan nga raw ng away nila ay iti-nable ng isang pinoy yung syota raw nung isa, kaya sila nagsuntukan. Nung marinig ko nga yung dahilan hindi ko mapigilan ang matawa, mag-aaway sila dahil lang sa isang babae na nagta-trabaho sa beerhouse, dahil kasi itinable ng kasama nya yung syota daw nya, naku naman sabi ko sa mga ka-kwentuhan ko, syota lang sya non pag nandoon sya sa beerhouse pero pag wala sya may syotang iba yon kasi nga trabaho nila yon eh ang lambingin ang mga parokyano nila, kung hindi nila gagawin yung ganun hindi sila kikita. Buti kako kung matinong babaeang pinag-aawayan nila okay pa sana.

&lt;em&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;em&gt;You're lovin' gives me a thrill&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;But you're lovin' don't pay my bills&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;Now give me money&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;That's what I want&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;That's what I want, yeah&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;That's what I want&lt;/em&gt;
&lt;/blockquote&gt;&lt;/em&gt;
Hindi ko naman nilalahat ng nagta-trabaho sa beerhouse ay hindi matitino, meron paring mga babaeng matitino, mga hindi bagay sa ganoong trabaho na napipilitang lang pumasok sa ganoon dahil wala nang ibang trabahong mapagpilian o mapuntahan, at ang iba'y umaasang mayroong taong mag-aahon sa kanila sa ganoong trabaho. Pero madali namang malaman kung matino yung babae at kung seryoso sila sa kanilang pakikipag-relasyon at hindi dahil trabaho lang. Dito pa naman pag nalaman ka pang dayuhan siguradong kakapitan ka, well siguro kahit saang lugar naman kaya tuloy feeling pogi yung ibang pinoy dito eh.lol

Ang hindi ko lang lubos na maisip ay kung bakit kailangan pang ipahamak ang kanilang sarili, isakripisyo ang future nila ang future ng pamilya nila, sabi pa nga ng isang noypi (yung naagawan daw) ma-deport na kung ma-deport. tamo yung takbo ng isip nila pag-andoon sa pinas hanap ng hanap ng trabaho nag-mamakaawa sa mga kakilala para mairekomenda, tapos pag nasa abroad kung anu-anong kabulastugan ang pinag-gagagawa.

Isip nga naman ng tao minsan ang hirap arukin.....&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114415674815985971?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114415674815985971/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114415674815985971' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114415674815985971'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114415674815985971'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/youre-lovin-dont-pay-my-bills.html' title='You&apos;re lovin&apos; don&apos;t pay my bills...'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114394915826619888</id><published>2006-04-02T10:06:00.000+07:00</published><updated>2006-04-02T11:35:59.810+07:00</updated><title type='text'>Pre-occupied</title><content type='html'>Gusto ko sanang mag-post kahapon para naman kako sa pagsalubong ng unang araw ng abril, pero walang pumapasok sa utak ko. Pre-occupied ang utak ko nang napipintong pag-uwi ko sa bayan kong minamahal, bale nga nitong nakaraang March 30 binigyan na ako ng 30 days notice, kaya naman excited na excited ako sa katunayan halos wala akong magawa sa opisina kahapon nakatutok lang ang aking mga mata sa harap ng aking PC, nasa opisina nga ang katawan ko pero ang isip ko nasa Pilipinas na.

Pero bakit kaya nakaka-inip pag alam mong  uuwi ka na, sa pakiramdam ko nga parang bumagal ang pagtakbo ng araw, dati-rati nung hindi pa ako nabibigyan ng notice parang napakabilis ng pagtakbo ng araw, minsan nga hindi ko namamalayan na weekend na pala. Pero ngayon parang gusto ko nang hilahin ang araw, parang gusto ko ay April 30 na at nang maka-uwi na.

Pero sana tuloy-tuloy na itong aking pag-uwi dahil tagalang inip na inip na ako kahit pa siguro pigilan ako ng immidiate superior ko at kahit pa siguro sino hindi na talaga ako papipigil, kahit pa siguro harangin pa ako ng sibat wala nang makakapigil sa akin, at kahit pa siguro alukin ako ng isang milyon para mag-stay pa ng ilang buwan.....

Baka pag-isipan ko he he he....   imposible yon! uuwi na talaga ako.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114394915826619888?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114394915826619888/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114394915826619888' title='20 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114394915826619888'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114394915826619888'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/04/pre-occupied.html' title='Pre-occupied'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>20</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114379760424405530</id><published>2006-03-31T16:18:00.000+07:00</published><updated>2006-09-12T06:56:31.623+07:00</updated><title type='text'>At last!, uwian na!</title><content type='html'>&lt;strong&gt;K&lt;/strong&gt;ahapon tinawagan ako ng admin assitant namin at kakausapin daw ako ng admin manager,
sabi ko sarili ko "yes! ito na yata ang hinihintay ko ang graduation". Malapit na kasing matapos itong project na ginagawa namin kaya naman nagko-cost cutting na itong kompanya namin. At isa ako sa apat na pinoy na tapos na ang kontrata at hindi na ii-extend syempre walang pagsidlan ang galak at tuwang aking naramdaman, gaya rin nitong dalawa ko pang kasama sa dahilang makikita at makakasama na namin ang aming mga sariling pamilya.

Syempre mas lubos na nagagalak ang aking mag-ina nang itawag ko na uuwi na ako, pati ang aking prinsepe ay tuwang tuwa marami na ang gustong ipabili, gusto daw nya pabili ng "car, airplane at elephant", natawa na lang ang misis ko, paano nga naman ako bibili ng elephant eh ang laki laki non. lol, akala siguro ng anak ko eh maliit lang yon, dahil yong ang nakikita nya sa libro nya.

Pero itong isa naming kasama mukha yatang hindi masaya sa pangyayari, dahil imbis
na siya ay nagagalak na tulad namin eh, mukha syang binagsakan ng langit at lupa. Ang akala
ko kaya sya nag-aalala ay iniisip nya kung paano ang pamilya nya kung wala na syang trabaho,
eh meron naman kaming matatanggap na "severance pay" bukod sa huli naming sasahurin, sapat yon kahit walang syang trabaho ng 3 buwan. Pero alam ko hindi yon ang dahilan nya, kasi alam ko wala nang uuwiang pamilya yon sa Pilipinas, ang sabi ng kaibigan nya na kasama rin namin dito iniwan na daw sya dahil na rin sa kalokohan nya, "puu-chai-chao-chu" (babaero) kasi paano.

kaya uwian na! yeheeey!!

Read more entry &lt;a href="http://jlois.pinoycad.net"&gt;here.&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114379760424405530?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114379760424405530/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114379760424405530' title='13 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114379760424405530'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114379760424405530'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/at-last-uwian-na.html' title='At last!, uwian na!'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>13</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114359471975107600</id><published>2006-03-29T07:53:00.000+07:00</published><updated>2006-03-29T12:32:39.063+07:00</updated><title type='text'>Isang dangkal na prepaid cards</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/IMAG0048a.0.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/IMAG0048a.0.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;
Sa paglilinis ko ng aking kwarto napansin ko na marami na palang nakakalat na pre-paid cards sa ibabaw ng side table ko, kaya naisipang kong bilangin lahat ng nagamit ko kasama na lahat pa ng mga prepaid cards na naitago ko sa isang kahon ng sapatos, marami-rami na rin pala ang nagamit kong prepaid cards na may iba't ibang denomination may tig-500 Baht, may tig-150 Baht, 100 Baht at pinaka marami ay ang tig-300 Baht.

Sa loob ng dalawang taon ko dito halos umabot na sa isang dangkal ang nabili at nagamit kong prepaid cards nang bilangin ko nga kung magkano na ang nagagastos ko lahat lahat sa prepaid cards, tumataginting na ฿70350 Baht, whooah! (lagpas na sa isang buwang sweldo ko na yon ah!), kung iko-convert nga sa pesoeh 91k something na yon, malaki laking pera na rin yon.

Pero okay lang na makagastos man ako nang ganon karaming prepaid cards, hindi naman kayang tumbasan ng isang dangkal o kahit dalawang dangkal pa ang ligayang naidulot sa akin habang kausap at naririnig ko ang boses ng aking mahal na asawa.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114359471975107600?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114359471975107600/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114359471975107600' title='16 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114359471975107600'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114359471975107600'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/isang-dangkal-na-prepaid-cards.html' title='Isang dangkal na prepaid cards'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>16</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114353448415137111</id><published>2006-03-28T15:09:00.000+07:00</published><updated>2006-03-28T17:26:26.653+07:00</updated><title type='text'>Lets Volt in!</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/voltes.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/voltes.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;
&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:85%;"&gt;nagba-bloghop ako kagabi at napadako ako sa &lt;a href="http://tambayanko.blogdrive.com"&gt;&lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;tambayan &lt;/span&gt;&lt;/a&gt;ni &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;lukin&lt;/span&gt;, at nakibasa sa bago nyang post tungkol sa mga palabas sa TV at mga cartoon series noong mga panahong musmos at walang alam pang gawin kundi maglaro at manood, naalala ko tuloy ang pinakapaborito kong cartoon series ang Voltes 5, sa tuwing maririnig ko nga ang theme song sa series na ito ay may excitement akong nararamdaman hindi ko mapigilang mapangiti at hindi ko maiwasang maalala noong ako'y batang paslit na sa tuwing sasapit na ang oras ng paglabas ng Voltes 5 sa TV ay nakatutok na ako sa harap ng TV at hindi ako matitinag sa panonood. May mga time pa nga na hindi bale nang mapingot dahil hindi ko masunod agad ang utos ng nanay ko noon basta hindi lang maputol sa panonood ng paborito kong cartoon series.&lt;/span&gt;

&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:85%;"&gt;Sa aking palagay ang Voltes 5 ang pinakasikat sa lahat ng mga robot cartoon series, mas sikat pa kay Diamos, kay Mazinger Z o sa Transformer. Sa katunayan nga ay ang "Ultraelectromagneticpop" na pangalan ng unang album ng pinakasikat na pinoy band na &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;Eraserheads&lt;/span&gt; &lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Eraserheads"&gt;&lt;/a&gt;ay hango sa "Ultra electro magnetic top" o ang tinatawag na turompo ni Voltes 5, at naging background music pa nga ang theme song ni Voltes 5 sa "ang dating doon" ni Brod pete na part ng gag show na Bubble gang.&lt;/span&gt;

&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:85%;"&gt;Ano sa palagay nyo Voltes 5 nga ba ang pinakasikat o Fans lang ako ng Voltes 5? &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;(photo from:  &lt;a href="http://users.animanga.com/voltesv/"&gt;Choudenji Machine Voltes V Shrine&lt;/a&gt;)&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;"&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114353448415137111?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114353448415137111/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114353448415137111' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114353448415137111'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114353448415137111'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/lets-volt-in.html' title='Lets Volt in!'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114326714692300767</id><published>2006-03-25T13:02:00.000+07:00</published><updated>2006-03-25T17:33:43.790+07:00</updated><title type='text'>"Pai kin kee is same as Pai kin kao"</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;"Sawadee Krap" yan ang unang salitang Thai na aking natutunan, na ang ibig sabihin ay "Good morning, Good afternoon, Good day and Good evening","Khop Khun krap" ang ibig sabihin naman ay "Thank you" kung magpapasalamat daw (of course kaya Thank you eh!) "Tao Lai Krap" naman daw ang sasabihin kung magbabayad na, "mai koh tsai" naman kung hindi mo maintindihan ang sinabi nila, yan ang ilan sa mga basic words na unang itinuro sa akin ng mga Thai na kasama ko sa trabaho.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;
Generally ang mga ka-opisina kong mga Thai ina-appreciate nila na nagpupumilit akong matuto ng salita nila kaya naman tinuturuan nila ako paminsan minsan lalo na sa mga tawag sa mga pagkain nila at kung paano ako oorder ng pagkain sa canteen sa tapat ng opisina namin. dahil doon kaya na-appreciate ko na ang mga masasarap na pagkain nila kasi alam ko nang orderin hindi tulad noong unang dating ko dito at wala akong nakita agad na pinoy na maaring magturo sa akin kung paano umorder, ang unang tatlong araw ko dito ay puro "koh moo yang" (inihaw na baboy w/ matching rice and spicy souce) ang kinakain ko, kaya ako'y napilitang magtanong at magpaturo sa aking mga ka-opisina.

Hindi lang mga pangalan ng pagkain at kung paano umorder ang itinuro nila sa akin, marami din bukod sa mga basic na sinabi ko ay itinuro din sa akin kung paano makikipagkilala at pakikipag-usap tulad nito "khun chui Alai krap?" ibig sabihin ay "ano ang pangalan mo" at ito pa "Ayu Tao lai?" ibig sabihin ilang taon ka na?" "Wanni khun suwai" naman ang sasabihin daw kung gusto mong mambola ibig sabihin kasi non ay "ang ganda mo ngayon" "Pai kin kao" kung nagyayaya ka nang kumain kasi ibig sabihin non ay "lets go eat rice" syempre bibigkasin ko yong mga itinuro nila para naman ma-practice ko at nang makapagkwentuhan naman ako sa kanila ng maayos. Pero minsan may itinuro itong partikular na ka-opisina kong babae na sabihin ko daw ay ito "Phom Pen Tut" syempre sinabi ko yon agad, pero nagtataka ako kung bakit nagtawanan yung iba kong ka-opisina? nagduda kaagad ako baka kako tinuruan ako ng kalokohan ah. Then later on sa pagtatanong ko sa ibang pinoy na nauna sa akin ang ibig sabihin daw ng itinuro sa akin ay "I'am Gay", loka yon ah! sabi ko sa sarili ko, kaya pala ako pinagtawanan hindi dahil na-amuse sila kasi madali akong natututong magsalita ng wika nila kundi dahil doon pala sa sinabi ko. Kaya mula noon basta may itinuturo yong babaeng yon hindi ko na agad pinapaniwalaan baka kasi kung ano na naman yong itinuturo nya.

Then one time nga yung may isa kong kasamang pinoy sa opisina bagong dating palang mga ilang linggo pa lang sya dito at kakapa-kapa pa rin sya lalo na sa conversation sa mga ka-opisina naming Thai, syempre ako na ang nagtuturo sa kanya kung paano ang mga gagawain nya tinuturuan ko rin sya kung paano sya oorder ng pagkain at kung ano ang mga tawag sa pagkain na gusto nyang orderin. At minsan ulit nagturo na naman itong bruha kong ka-opisina sabihin daw namin ay "Pai Kin Kee" tanong naman namin ay anong ibig sabihin non?, sagot ng bruha ay "pai kin kee is same as pai kin kao" "oh! really huh?" tanong ko, tamang hinala talaga kasi ako na baka niloloko na naman kami, ito namang kasama ko tiwala kaya noong alas dose na at kainan na, sinabi na nya yung bagong natutunan nya "Pai kin kee" yaya nya sa mga ka-opisina namin, at yun nga nagtawanan naman ngayon ang mga mokong at bruha, sinasabi ko na nga ba niloloko na naman kami.

Alam nyo ba ang ibig sabihin ng bagong natutunan naming salita nila na yon noong araw na yon ay ito "Lets go eat shit" sa tagalog "Tara! kain tayo ng tae" har har har! buti na lang hindi ko sinabi yon. Kaya mula noon hanggang ngayon hindi na ako kayang lokohin ng bruhang yon kasi bumili na ako ng diksyonaryo na Thai to english kaya sa tuwing may sasabihin sya, titingin muna ako sa diksyonaryo at pagwala sa diksyonaryo duda akong kalokohan na naman yon.


&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114326714692300767?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114326714692300767/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114326714692300767' title='10 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114326714692300767'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114326714692300767'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/pai-kin-kee-is-same-as-pai-kin-kao.html' title='&quot;Pai kin kee is same as Pai kin kao&quot;'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114309150041352773</id><published>2006-03-23T12:18:00.000+07:00</published><updated>2006-03-24T08:05:35.206+07:00</updated><title type='text'>I've been Tagged</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;tagged by &lt;span style="color:#ffcc33;"&gt;karmi,&lt;/span&gt; &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;Neng&lt;/span&gt;.... &amp; &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;Misty&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;
I've been blogging for quite sometime now and this is my first time being tagged by a fellow bloggers and it came in double pa :)

The rules:List seven songs you’re into right now. No matter what the genre, whether [or not] they have words, or even if they’re any good, they must be songs you’re really enjoying right now. Post these instructions in your blog along with your seven songs, then tag seven other peopleto see what they’re listening to.

Hhhhmmm okay! let us see the list of the songs I am hearing and enjoying most of the time.though it is not my favorites but I'm enjoying listening to this songsactually I am listening to this list right now, here it is.

7 Songs:
1. Bayan ko - Freddie aguilar
2. Anak - Freddie Aguilar
3. Anak ng kuwan - Tito, Vic &amp;amp; Joey
4. Damdamin - Rico J. Puno
5. May Bukas pa - Rico J. Puno
7. Voltes V - Dont know the artist

7 People I Am Tagging back

1. VemSan
2. joan
3. Marhgil
4. Jaleesa
5. Nicely
6. Ayeka
7. Jaja

&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114309150041352773?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114309150041352773/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114309150041352773' title='9 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114309150041352773'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114309150041352773'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/ive-been-tagged.html' title='I&apos;ve been Tagged'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114299913429479792</id><published>2006-03-22T10:41:00.000+07:00</published><updated>2006-03-22T12:24:38.493+07:00</updated><title type='text'>Maligayang kaarawan</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;Alas otso ng gabi ng marso 21 at naglilinis ako ng katawan noon dahil naghahanda na akongmatulog nang biglang umaringking sa sakit ang aking misis at habang tumatagal hindi na nya makaya ang sakit ng kanyang tiyan at sabi nya na oras na dahil nasa ika-huling buwan na sya ng kanyang pagbu-buntis, at biglaan hindi ko alam ang gagawin ko first time ko sa ganitong sitwasyon, natataranta ako andyan hawakan ko ang tyan ng misis ko at tanungin kung anong pwede kong gawin para maibsan ang sakit na nararamdaman nya.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;At dahil hindi na nya talaga kaya ang sakit nagpasya na kaming pumunta sa ospital, naalala ko pa noon habang sakay kami ng taksi hindi ako mapalagay halu-halo na ang nararamdaman ko nae-excite at ninerbyos ako at the same time, nae-excite ako dahil sa wakas lalabas na ang anak namin pero ang hindi ko inaasahan yung nerbiyosin ako at manginig, natatawa ako pag naaalala ko yon mas ninerbyos pa ako sa asawa ko eh sya ang manganganak.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;
Lalo akong ninerbyos nang nasa loob na sya ng operating room at hindi man lang ako payagan na andoon sa tabi nya, hindi ako makatulog sa pag-iisip kung okay ba sya, nag-aalala ako kung ano ang mangyayari kaya magdamag akong gising, nag-aabang sapaglabas ng doktora at sa pagsasabi ng "congrats you have a bouncing baby boy/girl" kung may makakakita nga sa akin sasabihin para akong sabog sa utot, later on sabi ng misis ko sabi sa kanya ng doktor nakakaawa daw itsura ko nong gabing yon (nakakaawa o nakakatawa)lol.

Marso 22 na nang tanghali nang lumabas ang anak namin at ceasarian daw kaya namanawang-awa ako sa asawa ko, pero okay lang daw dahil malusog naman at walang naging problema ang baby namin. Parang kailan lang at ngayon tatlong taon na ang lumipas ang dati naming munting anghel isa nang makulit at madaldal na bata....

Maligayang kaarawan sa aking anak wala man ako ngayon sa piling nya pero lagi ko syang nasa isipan......
&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114299913429479792?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114299913429479792/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114299913429479792' title='11 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114299913429479792'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114299913429479792'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/maligayang-kaarawan.html' title='Maligayang kaarawan'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114259736469476466</id><published>2006-03-17T18:58:00.000+07:00</published><updated>2006-03-17T19:09:24.726+07:00</updated><title type='text'>"Masarap ang may Anak"</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;"Masarap magkaroon ng anak nakakawala ng pagod lalo na pag-uwi mo galing sa opisina" ang mga naririnig kong madalas sa mga mayroon ng anak, sa mga ka-opisina kong may anak na rin yan din ang sinasabi nila parang nagkaka-isa sila ng nararamdaman kahit hindi naman sila magkakakilala.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;
Noong ako'y binata pa sa tuwing makakarinig ako ng ganyan, sa literal kong pag-iisip noon isa lamang eksaheradong salita ng naging magulang na, paano nga naman kasi mawawala ang pagod mo doon makita mo lang ang anak mo?, hindi talaga ako maka-relate noon sa mga sinasabi nilang yon not until noong ako'y naging magulang na rin hindi ko nga masabi ang eksaktong salita kung gaano ako kasaya noon, naalala ko tuloy ang bungad sa kanta ni ka &lt;span style="color:#ffcc00;"&gt;&lt;a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Freddie_Aguilar"&gt;Freddie&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; "Nang isilang ka sa mundong ito laking tuwa ng magulang mo" totoo pala talaga yon akmang akma sa naramdaman ko nang iluwal na sa mundong ito ang aming munting anghel, "at ang nanay at tatay mo di malaman ang gagawin minamasdan pati ang pagtulog mo" nangingiti ako sa sarili ko pagnaririnig ko yan sa kanta nyang &lt;span style="color:#ffcc66;"&gt;"anak"&lt;/span&gt; ganyan na ganyan kasi ako noon, sabi nga ng aking misis minsan ng makita nya akong titig na titig sa anak namin habang himbing na himbing sya sa kanyang pagtulog " o! bakit titig na titig ka dyan?" wala naman akong maisagot kundi wala lang gusto ko lang (may angal ka! syempre hindi ko sinabi yon! lol) hindi ko talaga kasi maipaliwanag kung bakit gusto ko na tinititigan ang anak namin eh.

Ngayon kaisa na ako ng mga nagsasabi ng "masarap magkaroon ng anak" masarap talaga sa pakiramdam di ko nga lang masabi ng eksakto kung ano talaga yung nararamdaman namin, alam ko maraming di makaka-relate pero malalaman nyo din yon pagdating ng tamang panahon.

&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114259736469476466?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114259736469476466/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114259736469476466' title='11 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114259736469476466'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114259736469476466'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/masarap-ang-may-anak.html' title='&quot;Masarap ang may Anak&quot;'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114225205726237002</id><published>2006-03-13T19:03:00.000+07:00</published><updated>2006-03-13T19:14:17.463+07:00</updated><title type='text'>Bali-O!</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/IMAG0041a.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/IMAG0041a.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;
&lt;span style="font-family:trebuchet ms;font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:georgia;font-size:100%;"&gt;&lt;strong&gt;H&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;eto ang kadalasan kong napapansin sa mga karatula ng mga kalye nila napakarami ng mga letra lalo na ang mga "R" kung titingnan nyo nga eh!, parang napakahirap basahin. Paano nyo babasahin yang nasa picture. Kung ang basa nyo dyan ay PHRARACHVERIYAPORN as in kung ano ang nakita nyo sa karatula mali na kayo maliligaw na kayo o hindi kayo maiintindihan ng pagtatanungan nyo, ang basa dyan ay PALAT-WIYAPON nawala yung mga "R" ano?, ganyan talaga sila sa spelling ng words maraming "R" pero pagbibigkasin wala ang "R" kaya naman ang hirap talaga sa umpisa.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:trebuchet ms;font-size:85%;"&gt;
Noong bagong dating ako dito hirap na hirap din akong basahin yung mga naka-translate sa english na pangalan ng kalye nila halos mabulol na nga ako sa pagpupumilit kong basahin yung mga yon.

Minsan sa opisina namin sa aming department may mga nag-uusap may pinagtatalunan yata tungkol sa item sa project namin, at siguro na-curious lang yung kasama kong pinoy na kapareho ko rin ng trabaho (nauna lang ako ng 7 months sa kanya) dito at lumapitsa akin at nagtanong.

&lt;strong&gt;sya:&lt;/strong&gt; pre ano ba yong sinasabi nilang BALI-O?
&lt;strong&gt;ako:&lt;/strong&gt; huh? BALI-O? ano yon? (tanong kong naguguluhan)
&lt;strong&gt;sya:&lt;/strong&gt; kasi narinig kong pinag-uusapan nila(yung mga Thai at mga Hapon na Engineer daw) tungkol daw sa BALI-O hindi ko naman maintindihan kung ano yon
&lt;strong&gt;ako:&lt;/strong&gt; aaahh! alam ko na! (sabi kong naliwanagan na) pre! hindi BALI-O yong narinig mo baka BALI-ERHH, BARRIER yon hindi kasi nila masyado mabigkas kaya akala mo BALI-O.
&lt;strong&gt;sya:&lt;/strong&gt; aaahh! yon ba yon! ang labo kasi magsalita eh.

Natawa na lang ako sa tinuran ng kasama ko, sabi ko na lang masasanay ka rin dahil ako ganyan din nung una ina-analyse ko na lang kung ano yung sinasabi nila at kung hindi ko talaga ma-get pinapa-ulit ko sa kanila yung mga sinasabi nila.

Yan talaga ang nagiging problema ng mga bagong salta dito sa bansang ito, siguro pati na rin sa ibang bansa na hindi english ang first o second language nila yung tinatawag na LANGUAGE BALI-ERHH!&lt;/span&gt;. 
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114225205726237002?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114225205726237002/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114225205726237002' title='10 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114225205726237002'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114225205726237002'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/bali-o.html' title='Bali-O!'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>10</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114190372990188655</id><published>2006-03-09T18:20:00.000+07:00</published><updated>2006-03-10T07:57:00.436+07:00</updated><title type='text'>Was it hard for you to leave?</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;Was it hard for you to leave the Philippines? a fellow blogger &lt;a href="http://www.licster.blogspot.com"&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;Iya&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; innocently asked (thanks for asking Iya) the answer is of course mahirap din para sa akin na iwan ko ang pilipinas kahit pa pansamantala lang iisipin mo lang na mamumuhay ka sa ibang kultura at iba pa ang salita mahirap na, pero mas mahirap sa tulad kong may sarili nang pamilya in fact at that time nga my wife and I just celebrating the 1st anniversary of our union and the hardest part ay yung iniwan ko ang anak ko na 11 months old pa lang ni hindi pa nga marunong maglakad gumagapang pa nga lang sya at kung kailan ako nag-eenjoy sa kanya bilang tatay tsaka pa ako aalis upang mag-trabaho at mamuhay sa ibang bansa.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;
Pero wala akong magagawa kailangan lang kasi minsan lang dumating yung ganong oportunidad kung hahayaan ko baka mawala pa at wala na ring dumating na ganong oportunidad, gustuhin ko man silang isama noon pero hindi pwede dahil very sudden yung pag-alis ko at maraming dapat asikasuhin ang misis ko noon.

Bago ako umalis nanghihinayang ako hindi ko na kasi makikita ang unang hakbang ng anak ko, di ko na rin maririnig ang unang salita na lalabas sa kanyang bibig, inaasam-asam ko nga na makita ang pagtubo ng kanyang unang ngipen noon, pero wala na hindi ko na nakita yung mga una sa kanya kasi nung makapagbakasyon ako pagtapos ng isang taon marami na syang ngipen, tumatakbo na rin madaldal na pati, kaya lang ang masakit hindi ako kilala pagdating ko just imagine that gustong gusto mo syang kargahin ng makita mo pero natakot syo dahil hindi ka kilala ang sakit diba.

Ang naging konsolasyon ko na lang ay ngayon abot kamay namin ang magandang kinabukasan ng aming anak dahil meron nang nakuhang educational plan ang misis ko para sa kanya, meron na rin kaming nakuhang bahay at lupa (row house lang) na masasabi naming sarili na namin hulugan nga lang sya pero kung nasa pilipinas pa rin ako nagta-trabaho marahil hanggang ngayon ang mga pangarap namin sa aming sarili at sa aming munting prinsipe ay isa lamang aandap-andap na bumbilya sa karimlan.

Alam ko isa lang ako sa milyong pilipino na nasa ibayong dagat nagta-trabahong malayo sa pamilya nagtitiis sa hirap, pero wala namang hirap na kayang tiisin ng magulang para sa kinabukasan ng anak at minamahal diba?.
&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114190372990188655?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114190372990188655/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114190372990188655' title='11 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114190372990188655'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114190372990188655'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/was-it-hard-for-you-to-leave.html' title='Was it hard for you to leave?'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114181489984105127</id><published>2006-03-08T17:35:00.000+07:00</published><updated>2006-03-08T19:10:45.533+07:00</updated><title type='text'>Eat here or Take Away?</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;font-size:100%;"&gt;&lt;strong&gt;H&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;uh? ang nagulat kong reaksyon sa tanong sa akin kung "eat here or take away" daw ba nang minsang maisipan ko na kumain sa KFC dahil nananawa na ako sa Thai foods,hindi ko alam kung nag-kamali lang ako ng pandinig o mali yung sinabi nila kaya sabi ko "pardon me?" at tinanong ulit ako kung "eat here or take away" then I said "aah! ok eat here please" hindi ko tuloy mapigil na mangiti at mag-isip kung ganon ba talaga ang english nila o yung tao lang na yon ang ganon mag-english.

Usually kasi diba sa pilipinas ang tanong pag-umorder ka sa mga fastfood eh "dine-in or take-out" hindi yung "eat here or take away" kaya siguro ako nagulat at hindi agad ako nakasagot agad kasi
nasanay ako sa english natin sa pilipinas, pero noong kumain naman ako sa ibang branch nang KFC ganun pa rin ang tanong sa akin kaya I therefore conclude (parang science class) na "eat here or take away" talaga ang ginagamit nila.

Siguro ganun lang talaga na every country has a different kind of english although nagkakaiba lang sa usage, naku-curious tuloy ako anu-anong bansa kaya ang gumagamit ng "eat here or take away" o ng "dine-in or take out" o baka naman sa pilipinas lang ang &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;"dine or take out" ano sa tingin nyo? &lt;/span&gt;

&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114181489984105127?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114181489984105127/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114181489984105127' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114181489984105127'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114181489984105127'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/eat-here-or-take-away.html' title='Eat here or Take Away?'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114143409907900062</id><published>2006-03-04T07:47:00.000+07:00</published><updated>2006-03-04T11:10:57.366+07:00</updated><title type='text'>Sapoon</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;D&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;alawang taon na ako dito sa Thailand at kahit papaano medyo nasanay &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;na rin ako sa pakikipag-usap sa mga Thai sa lenguawahe man nila o sa &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;english. Nasabi kong medyo dahil konti pa lang ang alam kong salita kaya kadalasan ang pakikipag-usap ko ay may halong englis at kung minsan &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;pag nag-sasalita ako ng Thai lalo na sa hindi ko palaging nakaka-usap &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;hindi nila ako maintindihan. Siguro dahil kahit tama yung salita nasinasabi &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;ko mali naman ang tono dahil ang lenguawahe kasi ng Thai ay parang &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;kanta na may mga tono at kadalasan ang isang salita ay maraming &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;kahulugan nagkakaiba lang sa pagbibigkas kaya pagnagka-mali ka ng &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;bigkas hindi ka na maintindihan.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;
Sa Bangkok pag ako'y namamasyal o mamimili hindi ko nagiging &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;problema kung maiintindihan akodahil maraming marunong mag-english&lt;/span&gt; &lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;sa Bangkok ma-sales lady man sa department store o staff sa mga &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;restaurant. Dito kasi sa lugar namin boundary kasi ng Bangkok at &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Samut prakarn province kaya hindi masyado sikat ang englis at doon &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;ako nagkaka-problema paminsan minsan, may mga pagkakataon nga &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;pag ako'y namamalengke ay tinuturo ko na lang ang gusto kong bilhin at &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;senyas na lang kung ilan o ilang kilo dahil nung minsan akong mamili &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;sinabi ko ilang kilo ng karne ang aking bibilhin (gusto ko kasing makatikim &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;ng lutong pinoy nung araw na yon) pero sa aking pagkadismaya hindi ako naintidihan kahit pa nga Thai na yung sinabi ko kaya tinuro at sinenyas ko &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;na lang kung ano ang ibig kong sabihin.

Minsan naisipan kong bumili sa 7-11 ng makakain at maa-almusal ko &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;kinabukasan bumili ako ng microwavable na pagkain o yung rice porridge at nagbayad ako sa counter pagkatapos kong magbayad nagtanong ako kung mayroon silang plastic na kutsara.

Eto usapan namin.

&lt;em&gt;&lt;strong&gt;ako:&lt;/strong&gt; ahh excuse me! do you have a plastic spoon? spoon &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;(inuli-ulit ko pa) &lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;strong&gt;staff:&lt;/strong&gt; what? what? &lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;strong&gt;ako:&lt;/strong&gt; I said if you have a plastic spoon (dahan dahan pa ang bigkas &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;ko non ha! sabay senyas ako na susubo) &lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;strong&gt;staff:&lt;/strong&gt; aaahhh!(sabay yuko at may kinuha, at pinakita sa akin) ani? &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;(this one daw sa salita nila) &lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;strong&gt;ako:&lt;/strong&gt; yes! thats it! &lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;strong&gt;staff:&lt;/strong&gt; ani! (sabay turo sa kutsara) sapoon, sapoon mai-tsai spoon &lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;strong&gt;ako:&lt;/strong&gt; sapoon? is that what you call it in thai? (tanong kong&lt;/em&gt; &lt;em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/em&gt;&lt;em&gt;naguguluhan) &lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;strong&gt;staff:&lt;/strong&gt; mai-tsai! pasa anglit ngai! (hindi daw, english na daw yon, &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;galit pa yun ha!)&lt;/em&gt;

&lt;em&gt;Umalis na lang akong nai-iling at naguguluhan turuan pa daw ba ako na &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;yung spoon eh sapoon alam ko hindi rin naman ako magaling sa english &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;pero sigurado naman ako na ang english ng kutsara ay spoon hindi &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;sapoon noh! loko yung mga yon ah sa isip-isip ko.
&lt;/em&gt;
marami pa akong na-eencounter na mga ganyan dito pero sa ibang &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;kwento na yon.
&lt;/em&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114143409907900062?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114143409907900062/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114143409907900062' title='11 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114143409907900062'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114143409907900062'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/sapoon.html' title='Sapoon'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114121269258015333</id><published>2006-03-01T17:42:00.000+07:00</published><updated>2006-03-02T21:17:22.260+07:00</updated><title type='text'>Chat &amp; Forum Acronyms</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;U&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;nang introduction ko sa internet chat at forums ay may mga nakaka-intrigang acronyms akong nababasa pero hindi ko naman maintindihan at hindi ko alam ang mga kahulugan. Feeling ko nga ibang lengguwahe ang mga ginagamit sa mga chatrooms at mga forums at nahihiya naman akong itanong ito noon dahil nung mga panahon na yon hindi naman ako sumasali sa mga forums, chats hanggang pagbabasa lang ako kumbaga "lurker" lang ako noon &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;kaya nga madalas hindi ako maka-relate sa mga usapan kaya hanggang basa lang ako noon.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Pero after visiting different forums and chatrooms and spending amount of time lurking around, nadiscover ko rin kung ano mga meaning non may mga hindi kasi nakatiis at nagtanong na (ako kasi nagtyaga lang maghintay kung may magtatanong) kung ano kahulugan ng mga acronyms na ginagamit paminsan-minsan sa sa forums and chatrooms.&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;Ito yung mga sample ng acronyms na na-encounter ko at naka-intriga sa akin
&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;strong&gt;lol&lt;/strong&gt; = laughing out loud (akala ko dito nung una mura)
&lt;strong&gt;lmao&lt;/strong&gt; = laughing my ankles off
&lt;strong&gt;rofl&lt;/strong&gt; = rolling on the floor laughing
&lt;strong&gt;rotflmao&lt;/strong&gt; = rolling on the floor laughing my ankles off
&lt;strong&gt;gfete&lt;/strong&gt; = grinning from ear to ear
&lt;strong&gt;imo&lt;/strong&gt; = in my opinion
&lt;strong&gt;imho&lt;/strong&gt; = in my humble (honest) opinion
&lt;strong&gt;aamof&lt;/strong&gt; = as a matter of fact
&lt;strong&gt;afaik &lt;/strong&gt;= as far as I know
&lt;strong&gt;btw &lt;/strong&gt;= by the way &lt;em&gt;(eto madalas sa mga forum akala ko brand ng kotse?)&lt;/em&gt;
&lt;strong&gt;fyi &lt;/strong&gt;= for your information
&lt;strong&gt;fwiw &lt;/strong&gt;= for what is worth
&lt;strong&gt;hth&lt;/strong&gt; = hopes this helps
&lt;strong&gt;otoh&lt;/strong&gt; = on the other hand
&lt;strong&gt;eod&lt;/strong&gt; = end of discussion

&lt;strong&gt;afk&lt;/strong&gt; = away from keyboards
&lt;strong&gt;brb&lt;/strong&gt; = be right back
&lt;strong&gt;bfn&lt;/strong&gt; = bye for now
&lt;strong&gt;cu&lt;/strong&gt; = see You
&lt;strong&gt;ltns&lt;/strong&gt; = long time no see
&lt;strong&gt;l8tr&lt;/strong&gt; = later
&lt;strong&gt;gtg&lt;/strong&gt; = got to go
&lt;strong&gt;gal&lt;/strong&gt; = get a life!
&lt;strong&gt;ot&lt;/strong&gt; = off topic (eto naman akala ko Over Time)

Ngayon nakaka-relate na ako sa mga usapan sa forums man o sa chatrooms tapos sumasali na rin ako sa mga usapan at syempre nagbibigay na rin ako ng mga komento.

O! baka naman meron pa kayong alam na ibang acronyms at maidagdag sa listahan ko...

&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114121269258015333?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114121269258015333/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114121269258015333' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114121269258015333'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114121269258015333'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/03/chat-forum-acronyms.html' title='Chat &amp; Forum Acronyms'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114076212393738615</id><published>2006-02-24T12:57:00.000+07:00</published><updated>2006-02-24T13:22:03.950+07:00</updated><title type='text'>B-B-Que Party</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Noong isang araw nagpa-ikot ng memo dito sa opisina at nakasaad sa memo na sa ika 24 ng pebrero ngayon yon meron daw party, ang akala ko meron nang grumadweyt dito sa project namin at nag-iimbita na ng
farewell party para sa mga ga-gradweyt, pero hindi pala ito daw ay party para ipagdiwang ang ika-dalawang taon ko na rito sa kumpanyang ito dalawang taon na kasi ako ngayon dito eh (syempre joke lang yon! asa pa ako! ha ha ano ako sikat!) ang totoo talaga ito'y imbitasyon na merong party pero hindi farewell kundi isang Barbe-que party kasi natapos na raw lahat ng MSS (Movable Scaffolding System) works o yung lahat ng superstructure works dito sa project namin.&lt;/span&gt;
&lt;p&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/S3700010a.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/S3700010a.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Syempre pag tinawag na party ibig sabihin maraming pagkain babaha ang iba't ibang putahe ng pagkain at pwedeng kumain ng kumain kahit hanggang sumabog sa kabusugan ang tyan pwede! syempre ulit hindi mawawala ang toma dito, kulang ang kasiyahan pag walang alak diba? at last! masasayaran na naman ng alcohol ang aking bahay alak saraap.  &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;O tara na kain tayo tapos inom!&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114076212393738615?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114076212393738615/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114076212393738615' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114076212393738615'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114076212393738615'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/b-b-que-party.html' title='B-B-Que Party'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114068826558253425</id><published>2006-02-23T16:59:00.000+07:00</published><updated>2006-02-23T18:38:07.976+07:00</updated><title type='text'>Chewbacca Blogger din?</title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/chewbaccaimage.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/chewbaccaimage.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;S&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;enti mode ako kagabi dahil na homesick nga yata ako, buti na lang at naisipan kong mag bloghopping para naman kako malibang ako at yun nga sa kapipindot ko sa mga link, sa kaka-bloghop di ko na alam kung saan ako napunta umabot yata ako sa outerspace.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;
Kung naalala nyo si chewbacca yung kaibigan &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;ni Han Solo sa pelikulang starwars, well blogger na rin pala sya, nalibang nga ako sa blog nya ang galing nya kasi magkwento ang galing galing nya talaga, tawa nga ako ng tawa sa mga kwento nya eh! biruin nyo yon kahit naho-homesick ako napatawa nya ako sa mga post nya at marunong din pala syang kumanta, pero sa palagay ko dapat mag PODCast na rin sya eh! ano sa palagay nyo?&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;"&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;para maniwala kayo tsek nyo yung blog nya &lt;/span&gt;&lt;a href="http://rrrrrrrrrrrrrnnnnnnnnnnhhhh.blogspot.com/"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;dito&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; at
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;hahanapin ko muna blog ni master yoda, han solo at princess leia....
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;(photo from &lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;a href="http://www.randomimage.us"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;www.randomimage.us&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/a&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;)&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;"&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114068826558253425?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114068826558253425/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114068826558253425' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114068826558253425'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114068826558253425'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/chewbacca-blogger-din.html' title='Chewbacca Blogger din?'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114060167687858302</id><published>2006-02-22T16:40:00.000+07:00</published><updated>2006-02-23T13:50:58.146+07:00</updated><title type='text'>Ano kaya ito?</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Ano kaya itong aking nararamdaman &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;wala naman akong sakit pero walang sigla &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;ang aking katawan para magtrabaho, &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;nangigigil sa inis pag tinatambakan ng maraming gawain&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;
ano ba kaya itong aking nararanasan
nasasabik na akong makita ang aking kabiyak
nasasabik na mayakap at mahalikan syang muli
nasasabik na makita ang aking munting prinsipe
inaasam-asam ko na mayakap at makalaro ko syang muli

kumusta na kaya sya, malaki na kaya sya makikilala kaya nya ako pag nagkita kaming muli

ano kaya itong aking nasasaisip
bahagi ng isip ko gustong umuwi na, bahagi naman ng isip ko
gusto manatili at magtrabaho pa

ano kaya itong nangyayari sa akin
minsan natutulala pag nag-iisa, minsan naman
malayo ang tingin wala namang naman akong nakikita

ito kaya ang homesick, ito ba ang homesick....

&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;mabuti pa siguro mag bloghop na lang ako ?&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114060167687858302?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114060167687858302/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114060167687858302' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114060167687858302'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114060167687858302'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/ano-kaya-ito.html' title='Ano kaya ito?'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114045021123562950</id><published>2006-02-20T22:24:00.000+07:00</published><updated>2006-02-21T16:22:44.806+07:00</updated><title type='text'>Pampawala ng asar</title><content type='html'>&lt;table id="HB_Mail_Container" height="100%" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" border="0" unselectable="on"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr height="100%" unselectable="on" width="100%"&gt;&lt;td id="HB_Focus_Element" valign="top" width="100%" background="" height="250" unselectable="off"&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Pampawala ng inis sa kung sino mang naiinis o kaya'y naasar at ako'y medyo nawala rin inis ko
ng mabasa ko sa inbox ko itong mga jokes na ito. share ko na rin dito...


Prospective Employer to Applicant: " So why did you leave your previous job?"
Applicant: " The company relocated and they did not tell me where!"

Bisaya 1: " Gara ng kutsi, siguro kay Miyur iyan."!
Bisaya 2: " Dili bay!"&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Bisaya 1: " Kay Hipi?"
Bisaya 2: " Tuntu ka man. Kay FATHER iyan. Gisulat niya sa likud o, "'SAFARI'." &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.smileycentral.com/?partner=ZSzeb001_ZNxmk762YYUS" target="_blank"&gt;&lt;/a&gt;

&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Misis: " Sir, mananawagan po sana ako sa mister ko kasi dinala niya ang limang anak namin."
Radio Host: " Ok, go ahead!"
Misis: " Honey, ibalik mo na ang mga bata, isa lang naman ang sa iyo diyan!"

Hello! Heto na naman ako. Gulu ng-gulo ulit ang isip ko. May nais lang sana akong itanong sa inyo. Alam ko matutulungan niyo ako Ang BIRDS FLU ba ay past tense ng BIRDS FLY?

Nakasakay ka sa FX, ng ikaw ay mautot. Buti na lang malakas ang tugtog. Bawat pag-utot, sabay sa tugtog. Nang ikaw ay bumaba, ang sasama ng tingin nila sa iyo, bigla mong naalala...naka Walkman ka pala!


WIFE: Himala! aga mong umuwi ngayon.
HUSBAND: Sunod ko lang utos ng boss ko. Sabi nya "GO TO HELL", kaya ito uwi agad ako.

Lasing (takot): may multo sa banyo natin!Wife: ha? Bakit?
Lasing: kasi bumubukas yung ilaw pag papasok ako ng ! banyo eh.
Wife: punyeta ka! ikaw pala umiihi sa ref! &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.smileycentral.com/?partner=ZSzeb001_ZNxmk762YYUS" target="_blank"&gt;&lt;/a&gt;

&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;1st night lola wore see thru dress, lolo didn't react...
2nd night lola wore t-back, lolo still deadma...
3rd night lola all naked, lolo said "anu yan suot mo, gusot-gusot!!" &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.smileycentral.com/?partner=ZSzeb001_ZNxmk762YYUS" target="_blank"&gt;&lt;/a&gt;

&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;AMO: sagutin mo ang telepon inday!
INDAY: (baligtad ang hawak) hilo? hilo?
AMO: baligtarin mo!
INDAY: lohi? lohi?
AMO: telepon ang baligtarin mo!
INDAY: Puntili, puntili &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.smileycentral.com/?partner=ZSzeb001_ZNxmk762YYUS" target="_blank"&gt;&lt;/a&gt;

&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Juan: bday ng asawa ko
Pedro: ano regalo mo?
Juan: tinanong ko kung ano gusto niya.
P: ano naman sinabi?
J: Kahit ano basta may DIAMOND.
P: ano binigay mo?
J: Baraha.

Pedro: Galing ako sa doktor, nakabili na ko ng hearing aid. Grabe! ang linaw na ng pandinig ko!
Juan: Talaga?! Magkano bili mo?
Pedro: Kahapon lang

Teacher: We are descendants of Adam and Eve!
Student: That's not true! My dad sez we are descendants of an Ape!
Teacher: We are not talking about your FAMILY! &lt;/span&gt;&lt;a href="http://www.smileycentral.com/?partner=ZSzeb001_ZNxmk762YYUS" target="_blank"&gt;&lt;/a&gt;

&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Wife: Lab, may taning na ang buhay ko. Huling gabi ko na to, let's make love.
Husband: Heh! tumigil ka nga. maaga pa akong gigising bukas, buti ikaw hindi na.

KRIMINAL1: "Pare, sigurado ka bang dito dadaan yung papatayin natin?"
KRIMINAL2: "Oo, nagtataka nga ako, 1 oras na tayo dito wala pa rin siya! Sana naman walang nangyaring masama sa kanya."

&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr unselectable="on" hb_tag="1"&gt;&lt;td height="1" unselectable="on"  style="font-size:1pt;"&gt;&lt;div id="hotbar_promo"&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114045021123562950?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114045021123562950/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114045021123562950' title='5 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114045021123562950'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114045021123562950'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/pampawala-ng-asar.html' title='Pampawala ng asar'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114044724809372820</id><published>2006-02-20T21:43:00.000+07:00</published><updated>2006-02-21T17:05:31.370+07:00</updated><title type='text'>Dog as a shark bait?</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;I was somewhat astounded with the news link sent by a friend of mine on my email about a dog rescued from being used as a shark bait, by an amateur fishers on a small island off africa's east coast.&lt;/span&gt;

&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/051019_dogs_sharks.0.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/200/051019_dogs_sharks.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;
&lt;table id="HB_Mail_Container" height="100%" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" border="0" unselectable="on"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr height="100%" unselectable="on" width="100%"&gt;&lt;td id="HB_Focus_Element" valign="top" width="100%" background="" height="250" unselectable="off"&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Dogs Used as Shark Bait on French Island
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;By Maryann Mott for &lt;a href="http://news.nationalgeographic.com"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;National Geograpic News&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;
&lt;/a&gt;October 19, 2005&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;p&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Live and dead dogs and cats are being used as shark bait by amateur fishers on the French-controlled island of Réunion, according to animal-welfare organizations and local authorities. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;p&gt;
The small volcanic island off Africa's east coast is bursting with stray dogs—upward of 150,000, says Reha Hutin, president of the Paris-based Fondation 30 Millions d'Amis (the Thirty Million Friends Foundation). &lt;/p&gt;&lt;p&gt;Hutin sent a film crew to Réunion this summer to obtain proof that live animals were being used as shark bait. The goal was to expose the practice on the animal rights group's weekly television show.
&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;It didn't take long for the film crew to find three separate cases, she said.
A videotape and photographs show the dogs with multiple hooks sunk deep into their paws and snouts. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:85%;"&gt;"From then on everyone started to take the whole story seriously and realized it was true," Hutin said. &lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;The rest of the story is in &lt;a href="http://news.nationalgeographic.com/news/2005/10/1019_051019_dogs_sharks.html"&gt;here.&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:Arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;(photo from national geographic news website.)&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr unselectable="on" hb_tag="1"&gt;&lt;td style="FONT-SIZE: 1pt" height="1" unselectable="on"&gt;&lt;div id="hotbar_promo"&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114044724809372820?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114044724809372820/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114044724809372820' title='2 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114044724809372820'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114044724809372820'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/dog-as-shark-bait.html' title='Dog as a shark bait?'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114022393615174039</id><published>2006-02-18T07:48:00.000+07:00</published><updated>2006-02-18T10:44:28.473+07:00</updated><title type='text'>Happy anniversary my dearest wife</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;strong&gt;J&lt;/strong&gt;ust the thought of you makes me smile, I hope
&lt;strong&gt;O&lt;/strong&gt;ur love will stay forever, because
&lt;strong&gt;Y&lt;/strong&gt;ou are the reason why I am living

&lt;strong&gt;M&lt;/strong&gt;ahal, nami miss mo na ba ako
&lt;strong&gt;A&lt;/strong&gt;ko miss na miss na kita, anyway
&lt;strong&gt;H&lt;/strong&gt;appy 3rd anniversary na lang mahal ko
&lt;strong&gt;A&lt;/strong&gt;ntayin mo na lang ako pag-uwi ko ha? kakain tayo sa
&lt;strong&gt;L&lt;/strong&gt;abas at manonood ng sine tulad ba ng dati? Tapos

&lt;strong&gt;K&lt;/strong&gt;iss mo ako ha? Iki-kiss din kita kahit
&lt;strong&gt;I&lt;/strong&gt;sa lang okey na sa akin, sa gabi na lang marami pag
&lt;strong&gt;T&lt;/strong&gt;ulog na ang baby nating makulit
&lt;strong&gt;A&lt;/strong&gt;no okey ba yon mahal? Tapos

&lt;strong&gt;M&lt;/strong&gt;amasyal tayo doon sa luneta, yung pasyalan natin dati
&lt;strong&gt;A&lt;/strong&gt;t maglalakad tayo sa tabing dagat na magka-holding hands
&lt;strong&gt;H&lt;/strong&gt;abang kumakain ng fish ball parang nung tayo’y mag-syota pa
&lt;strong&gt;A&lt;/strong&gt;lam mo ba mahal gabi gabi na lang naalala kita
&lt;strong&gt;L&lt;/strong&gt;agi rin kitang napapanaginipan, minsan nga

&lt;strong&gt;N&lt;/strong&gt;anaginip ako, katabi raw kita at kayakap sa aking pagtulog
&lt;strong&gt;A&lt;/strong&gt;kala ko tutoo na, hindi pala, sayang nga eh, di bale pag-uwi ko

&lt;strong&gt;M&lt;/strong&gt;ahal, babawiin natin ang mga araw na nawala sa atin
&lt;strong&gt;A&lt;/strong&gt;t pagsasaluhan nating muli ang init sa magdamag,saraapp.
&lt;strong&gt;H&lt;/strong&gt;anggang sa muli lang nating pagkikita, happy anniversary ulit
&lt;strong&gt;A&lt;/strong&gt;king mahal, mag-iingat ka palagi ha!
&lt;strong&gt;L&lt;/strong&gt;ab you! Pa kiss pala! tssupp!


P.s. kiss mo din ako kay baby&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114022393615174039?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114022393615174039/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114022393615174039' title='11 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114022393615174039'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114022393615174039'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/happy-anniversary-my-dearest-wife.html' title='Happy anniversary my dearest wife'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-114006970439603936</id><published>2006-02-16T12:33:00.000+07:00</published><updated>2006-02-16T13:01:44.410+07:00</updated><title type='text'>Joke time</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;I Got a couple of jokes emailed to me by friend and I thought of sharing this.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Wala maisip na maipost eh. pagtiyagaan muna ito.&lt;/span&gt;

&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Papaano mo sasabihin ng buong galang sa kausap mo na bad breath siya na hindi maoofend?&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;Ganito:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;"Mawalang galang na po... tae po ba ulam nyo kanina?"&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;MADRE: Ano ang apelyido mo, iho?&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;SAKRISTAN: Alam nyo na ho yun sister, lagi nyo po yun hinahawakan.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;MADRE: Susme! Bayag ang apelyidomo?!&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;SAKRISTAN: Sister naman, Rosario po. &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;ATE: Musta date mo sis? Epektib ba payo ko, silinglabuyo sa nipples mo para di ka galawin ng bf mo?&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;SIS: Hay naku Ate, palpak! Ginanahan pa lalo, bicolano pala! &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;PUPIL: Mam, bumubukol po ba ang utot?&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;TEACHER: No! Definitely not! Kasi hangin lang yun!Remember, hindi bumubukol ang utot...&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;PUPIL: Naku patay! Tae na to! &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;Lumindol ng malakas noon...&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Nagkagulo ang lahat at nag panic!Sumigaw ang isang lalaki..."Katapusan na! Katapusan na!"  &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;sumagot ang isa pang lalaki...  "Tanga! Akinse pa alang!" &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;TINDERO: Sir bili na kayo ng kurtina!&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;ERAP: Sige, bibili ako para sa computer ko!&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;TINDERO: Bakit po para sa computer?&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;ERAP: Haler! May Windows din kaya yun! &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;PARI: Ang gustong magbigay ng donasyon sa simbahan, &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;TUMAYO pagtugtog ng organ. Sige iho, tugtog na.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;ORGANISTA: Ano po ang tutugtugin?&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;PARI: Pambansang awit, iho. &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;Mag-asawa having sex...&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;HUSBAND: Honey, mag dirty talk ka naman para ganahan ako!&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;WIFE: Ahhh...Shit! Basuraaa... Kanal...
Taeee...Oooh... Patay na dagaaaa.........! &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;After having sex, &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;panay pa rin ang hawak ng girl sa ari ng boy...&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;BOY: Gusto mo pa uli?&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;GIRL: Hindi, namimiss ko lang... Meron kase ako nito dati eh. &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;PARROT: Psst! Baho! Baho! Baho!&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;IKAW: Pag sinabi mo pa uli sa kin yan, papatayin kita!D next day...&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;PARROT: Psst! Psst!&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;IKAW: O, Bakit?!&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;PARROT: Lam mo na yun! &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Aaylenay,&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Olinay,&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Olisam,&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Olismray,&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Ranyonmergin, Manerenchay,&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Oliimansotennernmay, Sliminemenlimis,&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Sliminemenlimis,&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;("Silent Night" ng ngongo, try mo.) &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-114006970439603936?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/114006970439603936/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=114006970439603936' title='9 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114006970439603936'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/114006970439603936'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/joke-time.html' title='Joke time'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>9</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-113991311080610419</id><published>2006-02-14T17:12:00.000+07:00</published><updated>2006-02-14T20:38:32.813+07:00</updated><title type='text'>Bulag ang pag-ibig</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Ang pag-ibig raw ay bulag, minsan binge, kung minsan naman tanga pa.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Ang pag-ibig raw pag pumasok sa puso ng sinuman hahamakinang lahat masunod lamang.&lt;/span&gt;

&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Maari nga na ang taong umiibig ay nagiging bulag pansamantala, hindi nakikita ng mga taong umiibig ang anumang kasiraan ng kanilang minamahal ma pisikal man o ugali at kung anupa man, dahil sa taong lubos na umiibig ang puso na ang kanilang nagiging mata,isip at pandinig.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;
Marami na rin akong nakitang maari kong sabihin na klasikong patunay na bulag nga ang pag-ibig, andyan kung minsan ay may makikita akong pagkaganda gandang babae ngunit si lalake naman sabihin na nating may itsura (dahil lahat naman ng tao ay may itsura) masama nga lang. at kung minsan vice versa naman. tangi na lamang nating masasabi ay talagang bulag ang pag-ibig. &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;&lt;em&gt;"Love may be blind but marriage is a real eye-opener!"&lt;/em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;Unknown&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; &lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;
Meron din namang taong nagiging binge pag umiibig, hindi na kasi naririnig ang anumang kasiraan patungkol sa kanilang iniibig, kahit pa ang salita at pangaral ng magulang nagagawaring suwayin masunod lang ang sinisigaw ng kanilang puso.

Sa aking palagay ang panghihimasokng magulang sa anumang suliraning pangpuso ng kanilang mga anak ay hindi dahil sa gusto lamang makialam, marami sa mga magulang iniisip lang ang magiging kapakanan ng kanilang mga anak kung sakaling sumuong na sila mundo ng pag-aasawa.

Ngunit dahil na rin nga siguro mas malakas ang kamandag ng tama ng pana ni kupido kaysa sa salita ng mga magulang, ng kapatid o kahit ng mga kaibigan, ang tibok ng puso pa rin tanging naririnig.

Meron din namang nagiging tanga pag umiibig, hindi na kasi nila alam kung ano ang tama at ano ang mali, kahit na kasi lantaran ng niloloko naniniwala pa rin, meron ring inaabuso na ng pisikal at verbal sa pagkakataong yon ang iba'y nagigising sa matagal na pagkakahimbing, ang iba naman ayhindi at masasabi nating matibay ang "helmet" na pina suot. &lt;/span&gt;

&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;em&gt;&lt;blockquote&gt;&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;&lt;em&gt;&lt;em&gt;&lt;em&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:georgia;"&gt;"I fell in love at first sight… I should have looked twice."
Unknown&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/em&gt; &lt;/span&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:arial;font-size:85%;"&gt;Lahat ng tao ay darating sa punto na matututong magmahal at iibig, merong suswertehin sa pag-ibigmerong masasawi, merong naman masasabi natin na bagay sa isa't isa, at meron namang naka "jackpot"merong magiging bulag, binge at tanga.

Pero anu't anuman tayo dito, ipagpasalamat na rin natin dahil kahit papaano naranasan natin ang magmahal. &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Arial;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;blockquote&gt;&lt;p&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;"Love is temporary insanity curable by marriage."
Ambrose Bierce
&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;/blockquote&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-113991311080610419?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/113991311080610419/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=113991311080610419' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113991311080610419'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113991311080610419'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/bulag-ang-pag-ibig_14.html' title='Bulag ang pag-ibig'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-113966940571558223</id><published>2006-02-11T21:29:00.000+07:00</published><updated>2006-02-13T10:55:08.263+07:00</updated><title type='text'>Araw ng mga puso....</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:trebuchet ms;font-size:85%;"&gt;Dalawang araw na lang at araw na naman ng mga puso, ng mga pusong nagmamahal at minamahal &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;at sigurado malaki na naman ang kita ng mga flower shop, at ng mga motel nyan, ang sabi nga ng mga tambay sa lugar na aking &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;kinalakihan sa sampaloc " araw na naman ng mga puso sipsipan na naman ng mga nguso".&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;Pero ang hindi ko lang lubos na maisip ay bakit sa tuwina na lang sumasapit ang ganitong okasyon &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;ay traffic sa mga lugar na may nakapalibot na kung tawagin ay "biglang liko", naging bahagi na yata ng tradisyon ng modernong mga pinoy &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;sa tuwing sasapit ang araw na ito ay maraming ng nakikipagunahan na magsing-irog na makapagpareserba sa &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;pribadong lugar na ito.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;Aking pang naalala noong ako'y nag-oopisina pa sa may pasig at ang daan mismo ay sa sta.mesa, kailangan kong pumasok ng maaga dahil alam kong matatraffic ako ngunit sa aking pagkakamangha kahit na pala maaga ako marami rin palang pumupunta ng mas maaga sa "biglang liko" di ko tuloy mapigilang mapa-isip kung bakit, nang makita ko ang mga sasakyang sunod sunod na pumapasok at lumalabas mga lugar na iyon.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;Minsan nagbiro ako sa aking maybahay "Mommy magba-valentine na punta tayo sa malamig at puro salamin" sagot naman nya "ano ka? para kang tanga makikipagsabayan pa tayo doon nakakahiya noh!"&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;At hanggang ngayon ako'y nagtatanong pa rin sa aking sarili, bakit nga kaya? &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;Ewan... basta alam ko malamig ang gabi ko............&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-113966940571558223?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/113966940571558223/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=113966940571558223' title='7 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113966940571558223'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113966940571558223'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/araw-ng-mga-puso.html' title='Araw ng mga puso....'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-113957251752925407</id><published>2006-02-10T18:38:00.000+07:00</published><updated>2006-02-12T09:10:29.376+07:00</updated><title type='text'>Wife instinct</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:courier new;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;Is there such thing as wife instinct?&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:courier new;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;I just wondering if there is. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:courier new;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;I usually called my wife every morning and evening of Sunday before I'm going to bed, and sometimes once on weekdays but no specific day and time, last night I have this uncontrollable urge to hear my wife's voice so I called her, then to my amazement she knows that I 'm going to call her&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;

&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;some of our coversations.
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;"&gt;&lt;/span&gt;

&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;wife: Hello Dad! sabi ko na eh tatawag ka!&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;me: huh! bakit mo naman nasabi yon?&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;wife: wala!, naramdaman ko lang, siguro ano yon wife instinct!&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;"&gt;me: ganon? tatlong beses na yon ah?, baka siguro dahil sa ikaw ang kabiyak ng    aking puso :)&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;Well just wondering?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;&lt;/span&gt;

&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-113957251752925407?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/113957251752925407/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=113957251752925407' title='6 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113957251752925407'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113957251752925407'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/wife-instinct.html' title='Wife instinct'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-113946631204378934</id><published>2006-02-09T13:18:00.000+07:00</published><updated>2006-02-10T07:43:36.020+07:00</updated><title type='text'>Tatanda sa piling mo</title><content type='html'>&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;I wanna make you smile whenever you're sad&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Carry you around when your arthritis is bad&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;All I wanna do is grow old with you&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;I'll get your medicine when your tummy aches&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Build you a fire if the furnace breaks&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Oh it could be so nice, growing old with you&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;I'll miss you&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Kiss you&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Give you my coat when you are cold&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Need you&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Feed you&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Even let ya hold the remote control&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;So let me do the dishes in our &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;kitchen sink&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Put you to bed if you've had too much to drink&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;I could be the man who grows old with you&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;I wanna grow old with you

&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;"&gt;I’ve never tired of listening to this song, for a week now, this song always on top of my &lt;span style="color:#33ccff;"&gt;winamp&lt;/span&gt; playlist

Though the words in this song are quite simple, yet the message of love is strong, and if someone may hear this song might think to do the same to the love of his life, and I think a song like this might be useful in serenading a girl, they may earned  “pogi points” in this, provided they sing it perfectly and quite appeasing.

Because I believe, there’s always a song that makes a woman’s heart melt.
I remember when I used to sing a certain song to my then girlfriend, she used
To live with her friend, then one time I sing a song, which I don’t remember now what song it is, then her friend overheard it, as my girlfriend told me she is “kinilig” from what I did, well she appreciate it too,  in fact she gave me a kiss after, and maybe even more than that, who knows.

And by the way, she is happily married to the best husband according to her.

To me.
&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;



&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Grow Old with you a song from the movie the Wedding Singer, sung by Adam Sandler.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-113946631204378934?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/113946631204378934/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=113946631204378934' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113946631204378934'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113946631204378934'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/tatanda-sa-piling-mo.html' title='Tatanda sa piling mo'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-113920577083800368</id><published>2006-02-06T12:28:00.000+07:00</published><updated>2006-02-12T09:02:01.186+07:00</updated><title type='text'>Turista din ako!</title><content type='html'>&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Not because I am here in Thailand for work, I dont' have a rights to go some place outside my work.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;eh ang lagay turista lang ang nag-eenjoy dito sa bangkok, syempre kaming mga expat din noh!&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;well of course everytime I have a spare time to squander around I spend it touring around for some of the tourist attraction around Bangkok, and for a couple of times now I've been visited some places and one of these are the &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Grand Palace&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; and &lt;em&gt;&lt;strong&gt;Wat Phra Kaew&lt;/strong&gt;&lt;/em&gt;, both places has its own considerable significance historically, and a must see places for tourist.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:78%;"&gt;
At siyempre sight seeing lang ba gagawin ko? picture picture din.
&lt;/span&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/IMG_0105a.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/IMG_0105a.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;the Grand Palace&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;


&lt;div align="center"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/320/IMAG0105a.0.jpg" border="0" /&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;Wat Phra Kaew &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;(Some information I've read somewhere:)&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;Wat Phra Kaew&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;span style="font-size:78%;"&gt;is also known as The Temple of Emerald Buddha. The royal chapel honeses the Emeral Buddha the most sacred Buddha image in Thailand which is made of jespar, has three sets of costumes, one for hot season ; one for the raining season and one for the cool season. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;The &lt;strong&gt;&lt;em&gt;Grand Palace&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; was built in 1782 by King &lt;span style="color:#3366ff;"&gt;Rama I&lt;/span&gt; who established Bangkok as Thailand’s new capital. The palace was to be bigger and grander than palaces built in the Sukhothai and Ayutthaya eras to underscore the significance of the change of capital. The result was a palace of jewels and gold and splendour the like never seen before in Thailand. The Grand Palace remained the Royal Family’s official residence from 1782 to 1946. The last king to live there was &lt;span style="color:#3366ff;"&gt;King Chulalongkorn&lt;/span&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;Well, ilan pa lang yan sa mga napuntahan ko, marami pang pwedeng puntahan.... &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;syempre sa ibang post ko na ilalagay yon.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-size:78%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-113920577083800368?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/113920577083800368/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=113920577083800368' title='8 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113920577083800368'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113920577083800368'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/turista-din-ako.html' title='Turista din ako!'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>8</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-113895104989396295</id><published>2006-02-03T14:16:00.000+07:00</published><updated>2006-02-12T09:00:32.950+07:00</updated><title type='text'>Kisame</title><content type='html'>&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Bakit ang isang tao pag may iniisip at meron hindi maalala ay kailangan pang tumingin sa kisame?, at ang iba naman ay nakanganga pa habang nag-iisip.
&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;nakikita kaya sa kisame ang kasagutan?
&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;naalala ba bigla ang hindi matandaan pag nakatingin na sa kisame?.

hhhmmmm.... ewan

tingnan ko muna ang kisame baka sakaling makita ko ang sagot.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-113895104989396295?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/113895104989396295/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=113895104989396295' title='1 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113895104989396295'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113895104989396295'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/kisame.html' title='Kisame'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-113886579637771742</id><published>2006-02-02T14:34:00.000+07:00</published><updated>2006-02-09T13:25:10.846+07:00</updated><title type='text'>Tulad ng bilanggo</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;Minsan ang buhay ng isang tao ay maihahalintulad sa buhay ng isang bilanggo, nakakulong sa apat na sulok ng malamig at malungkot nilang selda, malayo sa mga minamahal, kahalubilo ang mga ibang preso na hindi mo alam kung anong ugali meron at kailangan nilang pakisamahan, ang iba'y nababaliw sa kalungkutan, ang pinakamasaklap ay ang iba'y hindi na makayanan ang kasawaian nagpapatiwakal na lang. &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;
At tulad ng mga kababayan nating tinaguriang mga bagong bayani ng ating bansa (OFW) nakabilanggo sa mga sitwasyon na hindi nila kontrolado, nakabilanggo sa pagnanais na mabigyan ng magandang kinabukasan ang kanilang pamilya at ang paglayo at pagta-trabaho lamang sa ibang bansa ang tanging paraan para matupad ang inaasam na magandang buhay at nakahandang magtiis gaano man kahirap mamuhay ng malayo at makisalamuha sa ibang lahi, gaano man katindi ang ang kalungkutan ang kanilang madama ay di na lamang iindahin, dahil ang katumbas naman nito'y ang kaginhawaan ng mga mahal sa buhay.

Siguro kung maayos lamang ang takbo ng ekonomiya sa ating bansa, at kung sana'y hindi pang sariling kapakanan lamang iniisip ng mga
opisyal sa ating gobyerno wala na sigurong pinoy na magnanais pa na umalis at magtungo ng ibang bansa at magmistulang mga...&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;bilanggo&lt;/span&gt; &lt;/em&gt;
&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;
aarrggghhhh!

batong bato na akoooo, kailan kay ako lalaya sa aking piitan?.


&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-113886579637771742?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/113886579637771742/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=113886579637771742' title='4 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113886579637771742'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113886579637771742'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/02/tulad-ng-bilanggo.html' title='Tulad ng bilanggo'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-113868955328586517</id><published>2006-01-31T13:09:00.000+07:00</published><updated>2006-02-02T22:21:35.203+07:00</updated><title type='text'>Reading is more pleasurable than writing?</title><content type='html'>&lt;span style="font-family:verdana;font-size:85%;"&gt;bakit kaya mas masarap pa ang magbasa kaysa sa magsulat? &lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;siguro kadalasan wala lang akong maisip na isulat pero kahit pa nung ako'y nag-aaral pa nung high school at nung colege pagdating sa mga essay writing talagang hirap akong makabuo ng magandang essay yung tipo bang pwedeng pang display sa mga school papers&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;yung mga tipong ganun.&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;Pero hindi ibig sabihin nun bagsak ako sa subject kong may ganung sulatin nakakapasa pa rin. Patunay nga &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;sa katamaran kong magsulat sa pagkakatanda ko dalawang love letter lang ang naisulat ko sa asawa ko noong girlfriend ko pa lang sya napipilitan pa ko noon huh, pero masarap magsulat lalo na yung galing sa puso mo at alam mong ma-aapreciate ng pagbibigyan mo at ng mga makakabasa kaya naisipan ko rin na magsulat sa blog para mahasa ang talent ko sa pagsusulat ko,kung meron man pero tingin ko wala nga yata akong talent dito dahil tagal na nitong blog na ito noong buwan ng mayo noong isang taon ko pa ginawa itong blog na ito ngayon lang nalagyan ng post dahil sa kadahilanan na tinatamad magsulat. &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;okey ano ba magandang isulat ngayon? hhhhmm.. &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;aahh! tsaka na nga lang ulit makikibasa na lang muna ako sa blog ng iba tinatamad na naman ko eh..... &lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-family:Verdana;font-size:85%;"&gt;and as for my question?...... well I think so.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-113868955328586517?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/113868955328586517/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=113868955328586517' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113868955328586517'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113868955328586517'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/01/reading-is-more-pleasurable-than.html' title='Reading is more pleasurable than writing?'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-21647300.post-113853760743232677</id><published>2006-01-29T19:04:00.000+07:00</published><updated>2006-02-04T11:15:31.846+07:00</updated><title type='text'>Gone stray</title><content type='html'>&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Well its sunday again, at walang pasok maglalaba at magga-gala sa kung saan&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;ganyan lang talaga lagi ang buhay ko dito pagtapos mag-gala matutulog na uli at maghihintay ng bukas&lt;/span&gt; &lt;span style="font-size:85%;"&gt;para pumasok uli sa opisina..&lt;/span&gt;
&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/1600/Picture%20009.0.jpg"&gt;&lt;img style="CURSOR: hand" height="114" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1446/1150/200/Picture%20009.jpg" width="179" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;

&lt;span style="font-size:85%;"&gt;I am really really bored hohuuummm... makatulog na nga may pasok pa ako bukas.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/21647300-113853760743232677?l=plansandpointofview.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/feeds/113853760743232677/comments/default' title='Post Comments'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=21647300&amp;postID=113853760743232677' title='0 Comments'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113853760743232677'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/21647300/posts/default/113853760743232677'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://plansandpointofview.blogspot.com/2006/01/gone-stray.html' title='Gone stray'/><author><name>jlois</name><uri>http://www.blogger.com/profile/16876100283780894274</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='http://i56.photobucket.com/albums/g198/jlois/IRJpic.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
